Μνήμη των αναιρεθέντων Οσίων Αββάδων της μονής του Αγίου Σάββα (20 Μαρτίου)

Όσιοι Αββάδες

Μνήμη των αναιρεθέντων Οσίων Αββάδων της μονής του Αγίου Σάββα (20 Μαρτίου)

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των αναιρεθέντων Οσίων Αββάδων της Μονής του Αγίου Σάββα και των επτά Αγίων γυναικών Κλαυδίας, Αλεξανδρίας, Ευφρασίας, Ματρώνας, Ιουλιανής, Ευφημίας και Θεοδώρας, που μαρτύρησαν στην Αμινσό της Καππαδοκίας, κατά το διωγμό του αυτοκράτορα Μαξιμιανού.

 Οι Όσιοι πατέρες της μονής του Αγίου Σάββα, η οποία βρίσκεται σε ερημική τοποθεσία κοντά στα Ιεροσόλυμα, ασκούνταν στην αρετή σύμφωνα με τις υποθήκες και το τυπικό της ονομαστής Λαύρας, που είχε ιδρύσει ο Όσιος Σάββας ο Ηγιασμένος. Ως επίγειοι άγγελοι, σύμφωνα με τον μοναχό Αντίοχο τον Παλαιστινό, δεν απομακρύνθηκαν ποτέ από τον τόπο της άσκησής τους, στον οποίο προσήλθαν από τη νεανική τους ηλικία και ήδη οι περισσότεροι ήσαν υπερήλικες.

 Οι περίπου 40 Αββάδες (δηλ. πατέρες), παρέμειναν στη μονή ακόμη και όταν, κατά το έτος 610 μ. Χ., την κατέλαβαν Άραβες ληστές, οι οποίοι πίστευαν πως υπήρχαν σ’ αυτήν αναρίθμητοι θησαυροί. Προσευχόμενοι και ευχαριστώντας το Θεό μέχρι την τελευταία στιγμή, οι Όσιοι πατέρες βρήκαν μαρτυρικό θάνατο από τα ξίφη των εισβολέων και αξιώθηκαν, εκτός από το στεφάνι της άσκησης, και αυτό του μαρτυρίου, αφού έμειναν πιστοί μέχρι τέλους.

Το παράδειγμα αυτό των θαρραλέων μαρτύρων της Εκκλησίας μας το βλέπουμε σε κάθε εποχή διωγμών και δοκιμασιών. Οι Επίσκοποι, οι κληρικοί και οι μοναχοί της Αγίας μας Ορθόδοξου Εκκλησίας πλείστες φορές έγραψαν την ομολογία πίστεως με το ίδιο το αίμα τους χάριν του Σωτήρος Χριστού.

 Η εφαρμογή στη ζωή μας το περιεχόμενο της ευχής του Οσίου Εφραίμ του Σύρου, η οποία επαναλαμβάνεται αυτές τις ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, είναι η ρεαλιστή σύνδεσή μας με τον Χριστό και την Εκκλησία.

«Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, καί ἀργολογίας μή μοι δῷς.

Πνεῦμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονής καί ἀγάπης χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.

Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁράν τά ἐμά πταίσματα, καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητός εἶ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν».

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

Print Friendly

Share this post