Κυριακή των Αγίων Πάντων (3 Ιουνίου 2018)

Κυριακή των Αγίων Πάντων (3 Ιουνίου 2018)

Σήμερα, Κυριακή των Αγίων Πάντων, η Εκκλησίας μας τιμά όλους εκείνους που καταξίωσε το Άγιο Πνεύμα, ως Αγίους της Εκκλησίας: τους Προπάτορες και Πατριάρχες, τους Προφήτες και Αποστόλους, τους Μάρτυρες και τους Ιεράρχες, τους Ιερομάρτυρες και Οσιομάρτυρες, τους Όσιους και Δίκαιους και όλες τις άγιες Γυναίκες και τους υπόλοιπους ανώνυμους Αγίους, που ανά τους αιώνες δόξασαν το Θεό με πίστη, άσκηση, υπομονή και αγάπη προς το Θεό και τον άνθρωπο.

Ο Χριστός διαβεβαίωσε με το λόγο και με το σωτήριο έργο του ότι: «Όποιος με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, θα τον αναγνωρίσω κι εγώ μπροστά στον ουράνιο Πατέρα μου». Αντίθετα, «όποιος με απαρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους, θα τον απαρνηθώ κι εγώ μπροστά στον ουράνιο Πατέρα μου».

Οι Άγιοι είναι εκείνοι που πάνω από όλους και όλα αγαπούν το Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό και το θέλημά του. Είναι εκείνοι που υπομένουν το σταυρό της καθημερινότητας και τον σηκώνουν με συνείδηση και εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού.

Είναι χαρακτηριστικός ο λόγος του Χριστού, που ακούγεται στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, όταν ρωτήθηκε από τον Απόστολο Πέτρο, «τι θα γίνει με εμάς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε;» «Όποιος στερήθηκε τα του κόσμου από αγάπη για χάρη μου και του ευαγγελίου, θα πάρει εκατό φορές περισσότερα και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή!» Αυτή η υπόσχεση του Ιησού Χριστού εκπληρώνεται στα πρόσωπα εκείνων που αποφασίζουν και ακολουθούν πιστά το Χριστό ως Σωτήρα και Λυτρωτή, σε κάθε εποχή.

Προσοχή όμως, μήπως πολλοί που νομίζουν ότι είναι πρώτοι βρεθούν τελευταίοι, ενώ άλλοι που θεωρούνται τελευταίοι βρεθούν πρώτοι.

Η χάρις του Θεού ας μας ενισχύσει από αυτή τη ζωή να ζούμε τον Παράδεισο με αγάπη, ταπείνωση και υπομονή και να αξιωθούμε της τιμής των Αγίων, όπως των δικών μας Αγίων Ιεραρχών, του Οσίου Αθανασίου και του Οσίου Πάππου του Ομολογητού επισκόπων Χύτρων (Κυθρέας).

Ο Όσιος Αθανάσιος από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε ολόψυχα στην υπηρεσία της Εκκλησίας, κηρύττοντας το λόγο του Θεού. Αργότερα ποθώντας την άσκηση, πήγε σε κάποιο μοναστήρι στον ποταμό Σάγορι.

Εργάσθηκε με ζήλο και αυταπάρνηση για την πνευματική άνθηση της Μονής της μετανοίας του. Με τη βοήθεια του Θεού, γρήγορα η προσπάθειά του είχε θαυμαστά αποτελέσματα. Ο γεμάτος θέρμη και «άλατι ηρτυμένος» λόγος του, το παράδειγμά του, το ήθος του, η αγία ζωή του και οι αδελφικές του παραινέσεις, αλλά και η ολονύκτια προσευχή και ικεσία στον Πανάγαθο και πανοικτίρμονα Θεό, έφεραν γρήγορα το ποθούμενο αποτέλεσμα. Εν συνεχεία, μετέβη στο μοναστήρι του Τραϊανού, όπου και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Εκεί συνέγραψε διάφορα εποικοδομητικά συγγράμματα. Εκοιμήθη ειρηνικά σε βαθύτατο γήρας.

 Ο Όσιος Πάππος, επίσκοπος Χύτρων, που τιμούμε επίσης σήμερα, αποκαλείται «όσιος ανήρ» και αναφέρεται ότι έχαιρε μεγάλου σεβασμού μεταξύ όλων των επισκόπων της Κύπρου, κατά τον τέταρτο αιώνα. Ο Όσιος Πάππος ήταν σύγχρονος του επισκόπου Σαλαμίνας Γελασίου και του διαδόχου του Οφέλλιου. Όταν πέθανε ο Σαλαμίνος Οφέλλιος (367 μ.Χ.), όλοι οι Κύπριοι επίσκοποι συνάχθηκαν στη Σαλαμίνα, για να χειροτονήσουν το νέο επίσκοπο της τότε βυζαντινής Κωνσταντίας. Παρακάλεσαν τότε όλοι οι επίσκοποι τον γερο-Πάππο Χύτρων-Κυθρέας να προσευχηθεί θερμά στο Μέγα Αρχιερέα Χριστό, ο οποίος του αποκάλυψε με θαυμαστό τρόπο τα χαρακτηριστικά του σπουδαίου ασκητή Επιφανίου, που τότε ήταν ηγούμενος στην Ελευθερούπολη της Παλαιστίνης και έφθανε στο λιμάνι της Αμμοχώστου με προτροπή του Μεγάλου Ιλαρίωνος του ασκητού, ο οποίος ασκήτευε στην Κύπρο. Τότε, ο πολιός επίσκοπος Χύτρων Πάππος, υποβασταζόμενος από δύο διακόνους, υπέδειξε ως διάδοχο στο θρόνο του Αποστόλου Βαρνάβα, ως Επίσκοπο Σαλαμίνος τον Άγιο Επιφάνιο από την Παλαιστίνη.

Το έτος 368 ο άγιος επίσκοπος Πάππος κοιμήθηκε εν Κυρίω, αισθανόμενος ικανοποίηση για την πνευματική πορεία της Παλαιφάτου Εκκλησίας της Κύπρου, με την παρουσία στο πηδάλιο της του Μεγάλου Πατέρα και Διδασκάλου, Αγίου Επιφανίου.

Αυτή είναι και η επιθυμία και η προσευχή κάθε πατέρα στην οικογένειά του, αλλά και κάθε επισκόπου στην Εκκλησία να στηρίξει, να καθοδηγήσει και να μεταλαμπαδεύσει την Ιερά Παρακαταθήκη στους επιγόνους που τους διακρίνει η σωφροσύνη και τα χέρια γεμάτα αγάπη, συγχώρεση και εργατικότητα.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

Print Friendly

Share this post