Εισαγωγή – Τα χρόνια του Ιησού

Ιησούς

Εισαγωγή – Τα χρόνια του Ιησού

Εισαγωγή Ο Χριστιανισμός ξεχωρίζει σε σχέση με όλες τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου, γιατί στο επίκεντρο της ζωής και της διδασκαλίας του τοποθετεί όχι έναν άνθρωπο με προφητική αποστολή ή θείες ιδιότητες, αλλά αυτόν τον ίδιο το Θεό, στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού.

 Τα χρόνια του Ιησού
Ο Ιησούς (το όνομα αποτελεί εξελληνισμένη μορφή του εβραϊκού Jehosuah, που σημαίνει ‘βοήθεια του Θεού’) φανερώθηκε με ανθρώπινη μορφή ‘ότε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου’. Γεννήθηκε υπερφυσικά ‘εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου’ σύμφωνα με το σύμβολο της Νικαίας – Κωνσταντινουπόλεως, που υιοθετεί σχεδόν στο σύνολό του ο χριστιανικός κόσμος.
Σε ηλικία 30 ετών άρχισε τη δημόσια δράση Του. Η έναρξη του έργου Του και η προβολή Του ως υιού του Θεού απ’ αυτή την ηλικία και μετά υπαγορευόταν από διατάξεις του εβραϊκού νόμου, ο οποίος καθόριζε τα χρονικά πλαίσια που θα έπρεπε να πληροί ο Διδάσκαλος ή ο Προφήτης που απευθυνόταν δημόσια στο λαό. Έχοντας αρχικά επιλέξει έναν κύκλο μαθητών, στους οποίους αργότερα προστέθηκε μια ευρύτερη ομάδα πιστών, διέτρεχε για τρία χρόνια τη Γαλιλαία και τις γειτονικές περιοχές, στις οποίες κήρυττε, γιάτρευε αρρώστους και στήριζε την πίστη των ανθρώπων στον ουράνιο Πατέρα Του. Παρατάχθηκε κυρίως στο πλευρό των αm- ha- arez – των απλών και άδολων Εβραίων – αποδοκιμάζοντας το θρησκευτικό και πολιτικό καθεστώς της εποχής Tου, όταν αυτό εκδήλωνε στάση αρνητική στο θείο θέλημα ή φερόταν με υποκρισία στη σχέση του με το Θεό.

Η όλη συμπεριφορά και δράση Του προκάλεσε την αντίδραση και το μένος των αρχόντων του Εβραϊκού λαού, οι οποίοι φοβούνταν ότι εξαιτίας Του θα έχαναν το κύρος που είχαν ως τότε στα λαϊκά στρώματα. ΄Ετσι ζητούσαν ευκαιρία να Τον συλλάβουν και να Τον τιμωρήσουν. Η καταδίκη Του στηρίχτηκε στα ίδιά Του τα λόγια, τα οποία θεωρήθηκαν βλασφημία. Η λεγόμενη δίκη του Ιησού υπήρξε αντικανονική -από την άποψη της εβραϊκής δικαιοσύνης- για πολλούς λόγους. Προπαντός γιατί, όπως σημειώθηκε πιο πριν, ο κατηγορούμενος υπήρξε κατήγορος του εαυτού Του, ενώ θα έπρεπε η υποτιθέμενη ενοχή Του να στοιχειοθετηθεί μέσα από τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων, όπως προέβλεπε ο νόμος που καταγραφόταν στο Δευτερονόμιο. Τελικά η δίκη-παρωδία οδήγησε τον Χριστό στο σταυρικό θάνατο. Τρεις μέρες μετά την ταφή Του ο Ιησούς ανέστη εκ νεκρών, όπως είχε προαναγγείλει και, αφού εμφανίστηκε αρκετές φορές σε πολλούς ανθρώπους, αναλήφθηκε στους ουρανούς. Ο θάνατός Του είχε δώσει το έναυσμα για τη συγκρότηση της Εκκλησίας. Κατά τη διάρκεια της Πεντηκοστής εγκαινιάζεται επίσημα η παρουσία της στον κόσμο, με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους μαθητές που ήταν συναγμένοι στο Υπερώο των Ιεροσολύμων, σύμφωνα με τη σχετική διήγηση των Πράξεων των Αποστόλων.

Αλέξης Αλεξάνδρου

Δρ. Θεολογίας
Print Friendly

Share this post