Εθνικά – Ιστορικά

Ο συμβιβασμός είναι το πνεύμα της Αλώσεως

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσίασε η εκδήλωση, η οποία διοργανώθηκε την Παρασκευή 29 Μαΐου στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιερού Ναού της του Θεού Σοφίας, Στροβόλου με αφορμή την επέτειο από την άλωση της Πόλεως. Η εκδήλωση περιλάμβανε εσπερινή ακολουθία και μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του ηρωικού αυτοκράτορα, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και υπέρ των ψυχών πάντων των μετ’ αυτού πεσόντων, χαιρετισμό από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ. Χρυσόστομο Β΄, ομιλία από το διαπρεπή καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Νεοκλή Σαρρή και πλαισιώθηκε με σχετικά παραδοσιακά τραγούδια της Κωνσταντινουπόλεως και της Μικράς Ασίας. Την παρουσίαση [...]

Τουρκική Εισβολή 1974 Οι εκκλησίες μας 34 χρόνια μετά

Ενας τόπος, πληγή κι αγκάθι... Εικόνες από τα κατεχόμενα της Κύπρου, 34 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή «Ποτζεί» και «ποδά» είναι δύο λέξεις χαρακτηριστικά κυπριακές, που κολλάνε παντού. Τα τελευταία πέντε χρόνια κοντεύουν να γίνουν και νέος γεωγραφικός προσδιορισμός στην Κύπρο. Το «ποδά» (από δω) αφορά τις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου και το «ποτζεί» (από κει) την κατεχόμενη έκταση του νησιού. Είναι πολλοί Ελληνοκύπριοι που δεν θέλησαν, από τότε που άνοιξαν τα οδοφράγματα, να περάσουν «ποτζεί». Δεν αντέχουν να δουν τη γενέθλια γη τους να δουλεύεται από άλλα χέρια, δεν αντέχουν [...]

Η Εισβολή της Τουρκίας στις 20 Ιουλίου 1974

Η Εισβολή της Τουρκίας στις 20 Ιουλίου 1974 και ο δικός μας προβληματισμός Το γλαφυρό κείμενο του πανεπιστημιακού καθηγητή Γιώργου Σαββίδη*, πιστεύουμε ότι είναι ένα εξαιρετικό κείμενο για προβληματισμό και ενδοσκόπηση. Το παραθέτουμε χάριν των αναγνωστών μας με την ελπίδα ότι θα το μελετήσουν και θα εξαγάγουν τα δέοντα συμπεράσματα. Με μια πινέζα στην καρδιά Η αντάρα της Κύπρου εξακολουθεί να σκεπάζει σχεδόν ολόκληρο τον νοητικό και συναισθηματικό μας ορίζοντα. Τις προάλλες, ένας ιδιαίτερα ευαίσθητος φίλος μου ψιθύρισε: «Ξέρεις, κάθε φορά που την συλλογίζομαι ή που ακούω το όνομά της, νιώθω σαν μια [...]

Κάναμε το καθήκον μας ! !

Συνηθίσαμε όλοι να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα τα μικρά κασελάκια με τα εναπομείναντα οστά των ηρώων – αγνοουμένων μας, που μας έρχονται σωρηδόν από την Τσεχία μετά το διαγνωστικό DNA. Έτσι σχεδόν κάθε βδομάδα έχουμε κηδείες με κάθε επισημότητα, ως ταιριάζει, σε πόλεις και χωριά. Στρατιωτικές τιμές με αποσπάσματα, ομιλίες από Υπουργούς, βουλευτές, κανένα αδελφό, αν ζει, γιατί οι γονείς έχουν αποδημήσει εις Κύριον, με την πίκρα του χαμού, κάποιο στρατιώτη που κατά τύχη γλύτωσε, ίσως κανένα ανήψι. Και θεωρούμε ότι κάναμε το καθήκον μας απέναντι σ’ αυτούς που το 1974, στο μέσον του [...]