Ιστορία της Εκκλησίας της Κύπρου

Το Αὐτοκέφαλο τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου

῾Η᾿Εκκλησία τῆς Κύπρου εἶναι μιά ἀπό τίς ἀρχαιότερες αὐτοκέφαλες ᾿Εκκλησίες. ῞Οταν ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αντιοχείας, στό Θέμα τῆς ὁποίας πολιτικά ὑπαγόταν ἡ Κύπρος, ἐπεδίωξε νά καταργήσει τό αὐτοκέφαλό της, οἱ Κύπριοι ᾿Αρχιερεῖς κατήγγειλαν τήν ἐπέμβαση στήν Γ´ Οἰκουμενική Σύνοδο, πού συνῆλθε τό 431 μ.Χ. στήν ῎Εφεσο. ῾Η Οἰκουμενική αὐτή Σύνοδος κατοχύρωσε τό αὐτοκέφαλο τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου μέ τόν 8ο κανόνα της. (περισσότερα…)

Tο νόημα της θυσίας των Μαρτύρων της 9ης Ιουλίου 1821

Kωστής Kοκκινόφτας Κέντρο Μελετών Ιεράς Μονής Κύκκου   Η 9η Ιουλίου 1821 αποτελεί ημερομηνία ορόσημο στην ιστορική πορεία του Ελληνισμού της Κύπρου και καθόρισε τη συνέχειά του, όταν οι Αρχιερείς, οι υψηλόβαθμοι κληρικοί και οι προύχοντες του τόπου οδηγήθηκαν στον τόπο του μαρτυρίου και της θυσίας. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ.  

Εκκλησία της Κύπρου. Δύο χιλιάδες χρόνια Διακονίας και Πολιτισμού.

Δείτε ένα ντοκιμαντέρ που αφορά στην προσφορά της Εκκλησίας της Κύπρου, από τα πρώτα αποστολικά χρόνια έως σήμερα. Κείμενο  - Επιμέλεια: Δρ Γεώργιος Κάκκουρας και Λέλια Μυλωνά. (περισσότερα…)

Έγγραφα για το Αρχιεπισκοπικό Ζήτημα (1900-1910) από το αρχείο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων

Κωστής Κοκκινόφτας Kέντρο Mελετών Iεράς Mονής Kύκκου Mετά τον θάνατο του Mητροπολίτη Πάφου (1890-1899) Eπιφανίου, στις 24 Iανουαρίου 1899, και του Aρχιεπισκόπου Kύπρου (1865-1900) Σωφρονίου, στις 9 Mαΐου 1900, η Kυπριακή Eκκλησία απέμεινε με μόνο δύο Aρχιερείς: τους Mητροπολίτες Kιτίου (1893-1909) Kύριλλο Παπαδόπουλο και Kυρηνείας (1895-1916) Kύριλλο Bασιλείου. Λόγω της συνωνυμίας τους, ο κυπριακός λαός τούς αποκαλούσε αντιστοίχως με τα προσωνύμια «Kυριλλάτσος» και «Kυριλλούδι», με βάση τη διάκριση που επέβαλλε η σωματική τους διάπλαση. Διαφορετικοί, όμως, ήταν και οι χαρακτήρες τους, αφού ο μεν πρώτος ήταν δυναμικός και ευέξαπτος, ο δε [...]

Χρυσόστομος Α΄

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Α΄. Επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών (2/6/1998)

Στις 2 Ιουνίου 1998, το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών ανακήρυξε σε Eπίτιμο Διδάκτορα τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Α΄, για τη συμβολή του στην Χριστιανική και θύραθεν σπουδή, καθώς και τον προθιεραρχικό αγώνα του για τη διατήρηση της εθνικής και χριστιανικής ταυτότητας του κυπριακού λαού.    (περισσότερα…)

῾Ο ἐκχριστιανισμός τῆς Κύπρου

῞Οπως μᾶς ἀναφέρουν οἱ «Πράξεις ᾿Αποστόλων», οἱ Κύπριοι ἦταν ἀπό τούς πρώτους πού δέχτηκαν τό Χριστιανισμό καί πού δίδαξαν αὐτόν ἔξω ἀπό τήν ῾Ιερουσαλήμ. «῏Ησαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι...». Σε αὐτούς συγκαταλέγονταν καί ὁ ᾿Απόστολος Βαρνάβας καί ὁ ἀνεψιός του ᾿Απόστολος καί Εὐαγγελιστής ᾿Ιωάννης – Μάρκος. (περισσότερα…)

῾Η Ανάπτυξη τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου

Συμμετοχή στίς Οἰκουμενικές Συνόδους ῾Η ᾿Εκκλησία τῆς Κύπρου μετέσχε σ\' ὅλους τούς ἀγῶνες ἐνάντια στίς αἱρέσεις. Θεήλατοι ᾿Επίσκοποι τήν ἐξεπροσώπησαν σ\' ὅλες τίς Οἰκουμενικές Συνόδους·Στήν Α´ οἱ ᾿Επίσκοποι Πάφου Κύριλλος ἤ Κυριακός, Σαλαμῖνος Γελάσιος καί Τριμυθοῦντος Σπυρίδων ὁ θαυματουργός· στή Β´ οἱ ᾿Επίσκοποι Πάφου ᾿Ιούλιος, Τριθυμοῦντος Θεόπομπος, Ταμασοῦ Τύχων καί Κιτίου Μνήμιος· στήν Γ´ ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας Ρηγῖνος, οἱ ᾿Επίσκοποι Πάφου Σαπρίκιος, Κουρίου Ζήνων καί Σόλων Εὐάγριος καί ὁ Χωρεπίσκοπος Καισάριος· στήν Δ´ ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας ᾿Ολύμπιος, οἱ ᾿Επίσκοποι Σόλων ᾿Επιφάνιος, Θεοδοσιανῆς (= Νεαπόλεως;) Σωτήρ, Ταμασοῦ ᾿Επαφρόδιτος καί ᾿Αμαθοῦντος Θεοδόσιος [...]

Η´ κανών Γ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου διά τοῦ ὁποίου κατοχυροῦται

 «Πρᾶγμα παρά τούς ἐκκλησιαστικούς θεσμούς καί τούς κανόνας τῶν ἁγίων ᾿Αποστόλων καινοτομούμενον, καί τῆς πάντων ἐλευθερίας ἁπτομένον, προσήγγειλεν ὁ θεοφιλέστατος συνεπίσκοπος Ρηγῖνος, καί οἱ σύν αὐτῷ θεοφιλέστατοι ἐπίσκοποι τῆς Κυπρίων ἐπαρχίας, Ζήνων καί Εὐάγριος. (περισσότερα…)

῾Η περίοδος τῶν ᾿Αραβικῶν ἐπιδρομῶν

Κατά τίς ἀραβικές ἐπιδρομές (7ο, 8ο καί 9ο αἰώνα) ἡ ᾿Εκκλησία Κύπρου ὑπέστη πολλές δοκιμασίες. ῾Η Κωνσταντία, τό Κούριο καί ἡ Πάφος μετατράπηκαν σέ ἐρείπια. Γιά τό λόγο αὐτό καί γιά ἄλλα κακά, πού ἔπληξαν τήν Κύπρο, ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, γιά νά σώσει τό ποίμνιό του ἀπό τή σφαγή καί τήν ἐρήμωση, κατόπιν συμβουλῆς καί βοήθειας τοῦ Αὐτοκράτορα ᾿Ιουστινιανοῦ Β´ τοῦ Ρινότμητου, μετέφερε ὅσους διασώθηκαν στήν περιοχή τῆς Κυζίκου, κοντά στόν ῾Ελλήσποντο. ῾Η περιοχή αὐτή ὀνομάσθηκε Νέα ᾿Ιουστινιανή, ἀπό τό ὄνομα τοῦ Αυτοκράτορα. (περισσότερα…)