Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου: Λειτουργίες – Κηρύγματα 12-14 Ιουνίου 2026

Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου: Λειτουργίες – Κηρύγματα 12-14 Ιουνίου 2026

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ – ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Γεώργιος την Κυριακή, 14 Ιουνίου 2026, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης στη Λευκωσία.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος την Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2026, το εσπέρας, θα χοροστατήσει και κηρύξει, κατά την ακολουθία του Εσπερινού, στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης στη Λευκωσία. Την Κυριακή, 14 Ιουνίου 2026, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Νέου Χωριού Κυθρέας στην Αγλαντζιά.

Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου,

        11 Ιουνίου 2026

***************************************************

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ρωμ. β΄ 10-16

10 δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι· 11 οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ. 12 ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται. 13 οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ’ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται. 14 ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος, 15 οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων, 16 ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Νεοελληνική Απόδοση

10 δόξα δε από τον Θεόν, τιμή και έπαινος, ειρήνη και χαρά θα δοθή εις καθένα, που εργάζεται το αγαθόν, στον Ιουδαίον πρώτον, αλλά και στον ειδωλολάτρην· 11 διότι δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός· (δεν λαμβάνει υπ’ όψιν την φυλήν και την τάξιν των ανθρώπων, αλλά την πίστιν και τα έργα των). 12 Δι’ αυτό, όσοι ημάρτησαν, χωρίς να έχουν γνωρίσει τον μωσαϊκόν Νομον, θα καταδικασθούν εις απώλειαν, χωρίς να χρησιμοποιηθή ο Νομος ως μέτρον της κρίσεως εναντίον των· και όσοι ημάρτησαν, ενώ είχαν λάβει και εγνώριζαν τον γραπτόν, τον μωσαϊκόν Νομον, θα κριθούν επί τη βάσει του Νομου. 13 Διότι δίκαιοι και άξιοι αμοιβής ενώπιον του Θεού δεν είναι αυτοί, οι οποίοι απλώς ακούουν και γνωρίζουν τον Νομον, αλλ’ όσοι τον τηρούν και τον εφαρμόζουν. 14 Οταν λοιπόν εθνικοί και ειδωλολάτραι, που δεν έχουν λάβει τον γραπτόν Νομον του Θεού, πράττουν δε από έμφυτον ηθικήν παρόρμησιν όσα λέγει ο Νομος, αυτοί καίτοι δεν έχουν νόμον είναι οι ίδιοι δια τον ευατόν των νόμος (επειδή έχουν οδηγόν την συνείδησίν των). 15 Αυτοί αποδεικνύουν και φανερώνουν με την συμπεριφοράν των, ότι έχουν γραπτόν το έργον του Νομου μέσα εις τας καρδίας των, όταν η συνείδησίς των δίδη μαρτυρίαν και επιβεβαίωσιν εις αυτούς δια τας πράξεις των, αν είναι καλαί η κακαί, η δε διάνοια εκ παραλλήλου προς την συνείδησιν αναπτύσσει λογισμούς, οι οποίοι κατηγορούν ο ένας τον άλλον η και απολογούνται, δια την εξακρίβωσιν του καλού. 16 Αυτοί, λοιπόν, οι ειδωλολάτραι, οι τηρηταί του εμφύτου ηθικού νόμου, θα ανακηρυχθούν δίκαιοι εκ μέρους του Θεού κατά την ημέραν εκείνην, κατά την οποίαν ο δίκαιος Θεός θα κρίνη τας φανεράς και κρυφάς πράξεις των ανθρώπων δια του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με το Ευαγγέλιον, το οποίον εγώ κηρύττω.

 

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. δ΄ 18-23

18 Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδεν δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς. 19 καὶ λέγει αὐτοῖς· Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. 20 οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. 21 Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν· καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς. 22 οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ. 23 Καὶ περιῆγεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ Ἰησοῦς, διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

Νεοελληνική Απόδοση

18 Ενώ δε περιπατούσε εις την παραλίαν της θαλάσσης της Γαλιλαίας, είδε δύο αδελφούς, τον Σιμωνα, τον οποίον αργότερα ο ίδιος ο Χριστός ωνόμασε Πετρον, και τον Ανδρέαν τον αδελφόν αυτού, οι οποίοι έριπταν το δίκτυον εις την θάλασσαν, διότι ήσαν ψαράδες· 19 και λέγει εις αυτούς· “ακολουθήσατέ με και εγώ θα σας κάμω ικανούς να ψαρεύετε και να προσελκύετε ανθρώπους εις την βασιλείαν των ουρανών με το δίκτυον του κυρήγματος”. 20 Αυτοί αμέσως εγκατέλειψαν τα δίκτυα και τον ηκολούθησαν. 21 Και προχωρήσας από εκεί είδε δύο άλλους αδελφούς, τον Ιάκωβον τον υιόν του Ζεβεδαίου και τον Ιωάννην τον αδελφόν αυτού να ετοιμάζουν μαζή με τον πατέρα των τον Ζεβεδαίον τα δίκτυά των μέσα στο πλοίον· και τους εκάλεσεν. 22 Αυτοί δε, χωρίς αναβολήν, άφησαν το πλοίον και τον πατέρα των και τον ηκολούθησαν. 23 Ο δε Ιησούς περιήρχετο τότε όλην την Γαλιλαίαν, εδίδασκεν εις τας συναγωγάς (όπου κάθε Σαββατον εμαζεύοντο οι Εβραίοι) εκήρυσσε το χαρμόσυνον άγγελμα της πνευματικής βασιλείας, που θα εγκαθίδρυε, και εθεράπευε κάθε ασθένειαν και κάθε σωματικήν αδυναμίαν μεταξύ του λαού.

***************************************************

ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. δ΄ 18-23) — (Ρωμ. β΄ 10-16)

Μαθητεία κοντά στον Χριστό

«Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ»

Μετά την ολοκλήρωση του αναστάσιμου κύκλου του Πεντηκοσταρίου, βλέπουμε το σωτηριώδες έργο του Κυρίου για τον άνθρωπο να προσλαμβάνει νέες, δυναμικές διαστάσεις. Αυτές αποκαλύπτονται αυθεντικά μέσα στον χώρο του ιδίου του Σώματός του, που είναι η Εκκλησία.

Η πρόσκληση που απηύθυνε ο Χριστός προς τους πρώτους μαθητές του σηματοδοτεί μια νέα περίοδο ανακαίνισης του ανθρώπου με ορίζοντα την αιωνιότητα. Το σκηνικό αυτής της ανακαίνισης είναι η εκκλησιαστική πραγματικότητα, τα βήματα της οποίας κατευθύνει αδιάλειπτα «εις πάσαν την αλήθειαν» η συνεχής παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

Η κλήση των πρώτων μαθητών, στην οποία αναφέρεται το σημερινό Ευαγγέλιο, απευθύνεται ουσιαστικά σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Όπως εκείνοι τότε, έτσι κι εμείς σήμερα καλούμαστε να επιδείξουμε την ίδια προθυμία. Χάρη στη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, έχουμε τη δυνατότητα να βιώνουμε μέσα στην Εκκλησία όλα τα γεγονότα της Θείας Οικονομίας όχι ως μακρινές ιστορίες, αλλά ως ζωντανό παρόν. Αυτό είναι, άλλωστε, και το βαθύτερο νόημα του λειτουργικού χρόνου. Μέσα από αυτή την προοπτική, ο Χριστός φανερώνει και προσφέρει τη Βασιλέια του ως τον πλέον αυθεντικό δείκτη και τρόπο ζωής.

Θεία πρόσκληση

Η κλήση των μαθητών από τον Κύριο δεν αποτελεί ένα συμβατικό, ανθρώπινο έργο. Πρόκειται για ένα θείο προσκλητήριο, που εκφράζει την άπειρη βούληση του Θεού να σώσει τον άνθρωπο. Ο Χριστός μάς προσκαλεί όλους να μετάσχουμε οργανικά στη ζωή της Εκκλησίας, και γι’ αυτό η ανταπόκρισή μας οφείλει να είναι ανάλογη.

Οι μαθητές αποδέχθηκαν αμέσως το κάλεσμα του Κυρίου: «Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ». Η άμεση αυτή ανταπόκριση πήγαζε από την καθαρότητα και την απλότητα της καρδιάς τους. Ήταν μια καρδιά τόσο ανοιχτή, που δεχόταν αβίαστα τα μηνύματα της θεϊκής αγάπης, έχοντας ταυτόχρονα τη δύναμη να τα αντιπροσφέρει ως αντίδωρο στους συνανθρώπους της, μέσα σε ένα πνεύμα ανεπανάληπτης κοινωνίας και φιλαλληλίας.

Διέθεταν, επίσης, οι μαθητές αυτό που ονομάζουμε αγαθή προαίρεση. Αγάπησαν με όλο τους το είναι τον Χριστό και πίστεψαν ακράδαντα ότι Αυτός είναι ο μόνος αληθινός Σωτήρας του κόσμου. Ακριβώς αυτή την αγαθή προαίρεση, που πλημμυρίζει την ύπαρξη από την αγάπη του Κυρίου μας, ζητά ο Θεός από τον καθένα μας ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη μαθητεία μας κοντά του.

Απόδραση από τις μέριμνες

Οι μαθητές του Κυρίου, μόλις έγιναν αποδέκτες της θείας πρόσκλησης — η οποία συνιστούσε τη μέγιστη ευλογία για τη ζωή τους — εγκατέλειψαν αμέσως κάθε βιοτική μέριμνα που καθηλώνει τον άνθρωπο δέσμιο στη γη. Άφησαν πίσω τα δίχτυα, τα πλοία, τις συγγενικές τους δεσμεύσεις και ό,τι άλλο τους κρατούσε, για να ακολουθήσουν ολοκληρωτικά τον Χριστό.

Αυτή η στάση, βέβαια, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι περιφρονούμε τα υλικά αγαθά που μας παρέχει στην καθημερινότητα η αγάπη του Θεού. Σημαίνει, όμως, την απελευθέρωση του ανθρώπου από εκείνες τις αγωνιώδεις φροντίδες και μέριμνες, που συχνά δεν του επιτρέπουν να ζήσει την πίστη στον Χριστό ως βαθύ, καθημερινό βίωμα και εμπειρία ζωής.

Αυτό ακριβώς καλούμαστε να προσέξουμε κι εμείς σήμερα: μήπως οι καθημερινές φροντίδες μάς κρατούν προσκολλημένους αποκλειστικά στα γήινα, εμποδίζοντάς μας να πλησιάσουμε τη μεταμορφωτική δύναμη του Χριστού και, κυρίως, να εγκολπωθούμε την αγάπη του.

Αγαπητοί αδελφοί, ο Κύριος στέκεται ενώπιον μας και απευθύνει πάντοτε την ίδια πρόσκληση αγάπης σε κάθε άνθρωπο. Ας φροντίσουμε, λοιπόν, να την αποδεχθούμε με ετοιμότητα, ώστε να πλημμυρίσει η ύπαρξή μας με την παράκληση και την παρηγοριά του Αγίου Πνεύματος.

Με αυτόν τον τρόπο, η ζωή μας εξοπλίζεται με ακλόνητη πνευματική χαρά και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να αναδειχθούμε πραγματικοί μαθητές του Χριστού. Πρόκειται για μια πορεία που συνιστά το αληθινό μεγαλείο του ανθρώπου, ο οποίος καταξιώνεται και ανυψώνεται προς ανώτερους πνευματικούς ορίζοντες και ουράνιους αναβαθμούς. Αμήν.

Χριστάκης Ευσταθίου,

Θεολόγος

Share