Ιερά Αρχεπισκοπή Κύπρου: Λειτουργίες Κηρύγματα 9-10 Φεβρουαρίου 2019

Ο Άγιος Χαράλαμπος

Ιερά Αρχεπισκοπή Κύπρου: Λειτουργίες Κηρύγματα 9-10 Φεβρουαρίου 2019

Η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος το Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019, θα χοροστατήσει και κηρύξει, κατά την ακολουθία του Εσπερινού, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους αυτοστέγασης Γερίου.

 O Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος την Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους αυτοστέγασης Γερίου.  

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος το Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019, θα χοροστατήσει και κηρύξει, κατά την ακολουθία του Εσπερινού, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Νέου Χωρίου Κυθρέας στην Αγλαντζιά. Την Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Κοντέας.

Ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου π. Τριφύλλιος Ονησιφόρου την Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Νέου Χωρίου Κυθρέας στην Αγλαντζιά.

Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου,
   7 Φεβρουαρίου 2019

***********************************************************

Αποστολικό Ανάγνωσμα Β΄ Τιμ. β΄ 1-10

1 Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, 2 καὶ ἃ ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. 3 σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ. 4 οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. 5 ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. 6 τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν. 7 νόει ὃ λέγω· δῴη γάρ σοι ὁ Κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσι. 8Μνημόνευε Ἰησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυίδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου, 9 ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος· ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται. 10 διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσι τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μετὰ δόξης αἰωνίου. 

Νεοελληνική Απόδοση

1 Συ λοιπόν, τέκνον μου, να ενδυναμώνεσαι με την χάριν, που δίδει ο Ιησούς Χριστός (δια να μένης πιστός εις αυτόν και εις εμέ, χωρίς να επηρεάζεσαι από το παράδειγμα εκείνων, που με εγκατέλειψαν). 2 Και αυτά που έχεις ακούσει και διδαχθή από εμέ, παρουσία πολλών μαρτύρων, αυτά να τα εμπιστευθής ως ανεκτίμητον θησαυρόν εις πιστούς και αξιοπίστους ανθρώπους, οι οποίοι θα είναι ικανοί και άλλους να διδάξουν τας αληθείας του Ευαγγελίου. 3 Συ λοιπόν κακοπάθησε σαν καλός στρατιώτης του Ιησού Χριστού. 4 Εχε δε υπ’ όψιν σου, ότι κανείς, καθ’ ον χρόνον υπηρετεί στρατιώτης, δεν περιπλέκεται εις τας μερίμνας και φροντίδας του βίου, δια να υπηρετή έτσι και να αρέση εις εκείνον, που τον εστρατολόγησε. 5 Εάν δε και συμμετέχη κανείς εις αθλητικούς αγώνας, δεν παίρνει ως βραβείον τον στέφανον, εάν δεν αγωνισθή κατά τρόπον νόμιμον. 6 Ο γεωργός, που κοπιάζει δια την καλλιέργειαν του αγρού και την συγκομιδήν των προϊόντων, πρώτος αυτός πρέπει ν’ απολαμβάνη τους καρπούς των κόπων του. (Ετσι και συ από τον πνευματικόν αγρόν, στον οποίον κατ’ εντολήν του Θεού εργάζεσαι, πρέπει να απολαμβάνης όχι μόνον την πρέπουσα υπόληψιν και τιμήν, αλλά και τα μέσα της συντηρήσεώς σου). 7 Ενόησε αυτά που σου λέγω. Είθε δε να σου δίδη πάντοτε ο Θεός σύνεσιν και σοφίαν, ώστε να κατανοής όλα. 8 Να ενθυμήσαι τον Ιησούν Χριστόν, ο οποίος έχει αναστηθή εκ νεκρών και κατάγεται κατά το ανθρώπινον από τον Δαυΐδ, σύμφωνα με το Ευαγγέλιόν μου, 9 προς χάριν του οποίου ευαγγελίου εγώ ταλαιπωρούμαι και πάσχω, ώστε να είμαι φυλακισμένος και δεμένος με αλυσίδες σαν κακούργος· αλλά ο λόγος του Θεού δεν έχει δεθή (από τίποτε δεν εμποδίζεται στο να διαδίδεται και να κατακτά ψυχάς). 10 Δια τούτο υπομένω όλα αυτά προς χάριν εκείνων, που έχει εκλέξει ο Θεός, δια να επιτύχουν και αυτοί την σωτηρίαν, που προσφέρει ο Χριστός μαζή με την αιωνίαν δόξαν. 

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. ιε΄ 21-28

21 Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος. 22 καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγασεν αὐτῷ λέγουσα· Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυῒδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται. 23 ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτουν αὐτὸν λέγοντες· Ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν. 24 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ. 25 ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτῷ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι. 26 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις. 27ἡ δὲ εἶπε· Ναί, Κύριε, καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν. 28 τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. 

Νεοελληνική Απόδοση

21 Αναχωρήσας δε από εκεί ο Ιησούς επήγε εις τα μέρη Τυρου και Σιδώνος. 22 Και ιδού μία γυναίκα Χαναναία, εβγήκε από τα όρια της περιοχής εκείνης και με μεγάλην κραυγήν του έλεγεν· “ελέησέ με, Κυριε υιέ του Δαυΐδ· η κόρη μου βασανίζεται φρικτά από πονηρόν δαιμόνιον”. 23 Εκείνος δε δεν της είπε ούτε μίαν λέξιν εις απάντησιν. Προσήλθαν προς αυτόν οι μαθηταί του και τον παρακαλούσαν, λέγοντες· “άκουσε την παράκλησίν της, λυπήσου την, κάμε της αυτό που με τόσον σπαραγμόν σου ζητεί, και άφησέ την να φύγη, διότι μας ακολουθεί από κοντά και κράζει”. 24 Εκείνος απήντησε· “δεν έχω σταλή παρά μόνον για τα χαμένα πρόβατα του Ισραηλιτικού λαού”. 25 Αυτή δε ήλθε τότε εμπρός στον Ιησούν, εγονάτισε με ευλάβειαν και είπε· “Κυριε, βοήθησέ με”. 26 Εκείνος απήντησε και είπε· “δεν είναι καλόν να πάρη κανείς το ψωμί από τα τέκνα του και να το ρίψη εις τα σκυλάκια”. 27 Εκείνη δε είπε· “ναι, Κυριε, σωστό είναι αυτό· αλλά και τα σκυλάκια τρώγουν από τα ψίχουλα, που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων των”. 28 Οταν δε ο Ιησούς ήκουσε αυτούς τους γεμάτους πίστιν και ταπείνωσιν λόγους, είπε· “ω γύναι, μεγάλη είναι η πίστις σου! Ας γίνη προς χάριν σου, όπως ακριβώς θέλεις”. Και εθεραπεύθη η κόρη της από την στιγμήν εκείνην. 

 

***********************************************************

ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

ΙΖ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ

(Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος)

(Ματθ. ιε΄ 21-28) (Β΄ Τιμ. β΄ 1-10)

Ο αυθεντικός άνθρωπος

«Κακοπάθησον, ως καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού»

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός μεγάλου ιερομάρτυρά της, του αγίου Χαραλάμπους. Ιερομάρτυρες είναι οι ιερωμένοι που μαρτύρησαν για την αγάπη του Χριστού. «Κατηξιώθης, Χαράλαμπες, εκ ξίφους, και λαμπρότητος και χαράς των μαρτύρων». Η μητέρα μας Εκκλησία πανηγυρίζει χαίρουσα σεπτώς στις εορτές των αγίων, γιατί ακριβώς μέσα από την εξαγιασμένη ύπαρξή τους, φανερώνουν την παρουσία του Χριστού. Αποκαλύπτουν με το παράδειγμα και τη ζωή τους τον ανώτερο προορισμό του ανθρώπου, που είναι ο αγιασμός του στην προοπτική της αιώνιας αγάπης του Κυρίου.

Η μορφή του ιερομάρτυρα Χαραλάμπους τιμάται ιδιαιτέρως, γι’ αυτό και σήμερα Κυριακή που συμπίπτει με την εορτή του, το αποστολικό ανάγνωσμα είναι αφιερωμένο στο πρόσωπό του. Ο ιερός υμνογράφος σημειώνει για τον πανένδοξο στρατιώτη του Χριστού: «Υπέρ Χριστού και της αληθείας λαμπρώς ηγωνίσατο και την ορθόδοξον πίστιν τρανώς ανεκήρυξε, την πλάνην των ειδώλων κατήργησε, και την κάραν ετμήθη, χαίρων και αγαλλόμενος…» (Οίκος Εορτής).

Φωτεινή παρουσία

Ο άγιος Χαράλαμπος, σύμφωνα με τον Συναξαριστή, ήταν ιερέας στη Μαγνησία της Μ. Ασίας. Αφοσιώθηκε εξ ολοκλήρου στην αγάπη του Χριστού και στη διακονία του πλησίον. Όταν το 198 μ.Χ. ο Σεπτίμιος Σεβήρος εξαπέλυσε απηνή διωγμό κατά των χριστιανών, ο έπαρχος Λουκιανός διέταξε να φέρουν μπροστά του τον Χαράλαμπο. Τον απείλησε εν ψυχρώ ότι θα τον βασάνιζε σκληρά μέχρι θανάτου αν δεν αρνιόταν τον Χριστό. Ατάραχος μπροστά στις άγριες απειλές του Λουκιανού, ο γέροντας τότε Χαράλαμπος, έδωσε αποστομωτική απάντηση, που φανέρωνε ένα αλλιώτικο ήθος: «Εμείς οι χριστιανοί, είμαστε εξοικειωμένοι με τους αγώνες και τους πολέμους, όπως οι γενναίοι στρατιώτες δεν επιθυμούν τον ήσυχο θάνατο στο κρεβάτι, αλλά τον δοξασμένο της μάχης. Σε μένα υπάρχουν τα γηρατειά , αλλά να μάθετε καλά ότι στους δικούς μας αγώνες το

παν είναι η ψυχή, η αποφασιστικότητα, η αυταπάρνηση. Αυτά δεν πέφτουν με την ηλικία, αλλά μένουν πάντοτε ανθηρά και νέα. Αμφιβάλλεις, έπαρχε; Δοκίμασε και θα δεις ότι με την χάρη του Κυρίου μου θα κουραστούν όλοι οι ακμαίοι δήμιοί σου, χωρίς ο ιερέας Χαράλαμπος να ζητήσει την επιείκεια σου». Τα γενναία αυτά λόγια του Χαράλαμπου προκάλεσαν μεγάλη ταραχή και οργή στον έπαρχο, ο οποίος έμεινε έκπληκτος μπροστά στην αποφασιστικότητα αλλά και το γενναίο φρόνημα του. Ενήργησε αδίστακτα και διέταξε να τον γδάρουν ζωντανό. Αντί όμως ο Χαράλαμπος να λυγίσει ακόμα περισσότερο δοξολογούσε και υμνούσε τον Θεό για τη δύναμη και το κουράγιο που του έδινε. Μάλιστα συνέβη και το εξής εκπληκτικό. Οι δήμιοι μπροστά στο θάρρος του αγίου και σε όσα θαυμαστά συνέβαιναν, πίστεψαν στον Χριστό. Φοβισμένος ο έπαρχος τον άφησε ελεύθερο. Αργότερα, ο ίδιος ο Σεβήρος, διέταξε τον αποκεφαλισμό του, όταν ο Χαράλαμπος ήταν σε ηλικία 113 ετών, χαρίζοντας του έτσι το στεφάνι του μαρτυρίου. Το απολυτίκιο του αγίου δίνει το στίγμα της προσωπικότητάς του: «Ως στύλος ακλόνητος, της Εκκλησίας Χριστού, και λύχνος αείφωτος, της οικουμένης σοφέ, εδείχθης Χαράλαμπες. Έλαμψας εν τω κόσμω, διά του μαρτυρίου…».

Στρατιώτες του Χριστού

Το αποστολικό ανάγνωσμα που έχει επιλεγεί από την Εκκλησία σήμερα αναφέρεται στις κακοπάθειες και τους κινδύνους των στρατιωτών του Κυρίου και ειδικότερα ενός αγίου μάρτυρα, όπως είναι ο άγιος Χαράλαμπος. Ακριβώς, η σοφία της Εκκλησίας μας βλέπει μέσα από το μαρτύριο ενός αγίου, ο οποίος με την πορεία του αυτή μιμείται τον Χριστό, να διοχετεύεται η εν Χριστώ σωτηρία σε όλη την οικουμένη.

Ο απ. Παύλος συμβουλεύει τον Τιμόθεο να εγκολπωθεί την πραγματική δύναμη που εκπηγάζει από την αγάπη και την χάρη του Χριστού. Μάλιστα η κατ’ εξοχήν δωρεά της αγάπης του Θεού στον άνθρωπο δεν περιορίζεται μόνο στη βιολογική λειτουργία της ύπαρξής του, αλλά πολύ περισσότερο στην σφραγίδα της «κατ’ εικόνα Θεού» δημιουργίας του. Οι Πατέρες της Εκκλησίας εν τη σοφία τους βλέπουν σ’ αυτή τη διάσταση τον άνθρωπο να είναι «Χριστοφόρος», δηλαδή φορέας του Χριστού. Όπως συνέβη και με τον άγιο Χαράλαμπο, η αλληλοπεριχώρηση με τον Κύριο, η οργανική ένωση μαζί Του, καθιστά τον άνθρωπο «κατά χάριν» θεό. Η ακτινοβολία του Κυρίου στα πρόσωπα των αγίων μεταβάλλεται σε μια πραγματικότητα ζωής. Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις μαρτυρίου τους για χάριν του Χριστού το πρόσωπό τους λάμπει και ακτινοβολεί. Γι’ αυτό, άλλωστε, υπομένουν και τα όποια βασανιστήρια και προσεύχονται και θαυματουργούν κατά

τη διάρκειά τους. Έτσι έγινε και με τον άγιο Χαράλαμπο, όταν σε στάση προσευχής συνέβη και το εξής εκπληκτικό: θεράπευσε τα αποκοπέντα χέρια του ηγεμόνα Λουκιανού.

Ο απ. Παύλος υπενθυμίζει ακόμα στον Τιμόθεο ότι η ομολογία του για την αλήθεια πρέπει να γίνεται «ενώπιον πολλών μαρτύρων». Του αγίου Χαράλαμπου η ομολογία για την αλήθεια του Χριστού ήταν ζώσα. Έδωσε την πιο αυθεντική μαρτυρία με τη ζωή του για την προσφορά της αγάπης του Κυρίου σ’ όλους τους ανθρώπους και ιδιαίτερα στους εχθρούς και δημίους του. Αυτή η προσωπική μαρτυρία είναι και το μαρτύριο του αγίου, που ολοκληρώνεται με τη θυσία της ζωής του.

Αγαπητοί αδελφοί, το παράδειγμα του αγίου Χαραλάμπους είναι τόσο ζωντανό για την πορεία στη ζωή μας. Η ένωση μας με τον Χριστό, είναι η υπέρτατος σκοπός μας και επιτυγχάνεται με την ολοκληρωτική αφοσίωσή μας στην αγάπη του. Όταν ο άνθρωπος ειδικότερα πλησιάζει ένα άγιο μάρτυρα και τον τιμά με τη μίμησή του που συνιστά την πιο αυθεντική πορεία προς την αλήθεια, τότε αισθάνεται ότι όλη η ύπαρξή του πλημμυρίζει από την αγάπη και την ευλογία του Κυρίου. Ας το πράξουμε στην πιο ευλογημένη και αγιασμένη καταξίωση της ζωής μας.

Χριστάκης Ευσταθίου, Θεολόγος

Share this post