Χαιρετισμός του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου στα εγκαίνια του Μουσείου Πυροβολικού (10 Σεπτεμβρίου 2025)
Το 1974 σημάδεψε για πάντα τη ζωή μας και την πορεία της ίδιας της πατρίδας μας. Ζωές που χάθηκαν, Εκκλησίες που συλήθηκαν, τάφοι προγόνων που μαγαρίστηκαν, συντρίμια υλικά αλλά και ψυχικά, αγνοούμενοι, δημογραφική αλλοίωση της κατεχόμενης γης μας, ο επαπειλούμενος κίνδυνος της πλήρους κατάληψης και τουρκοποίησης της Κύπρου, είναι η κύρια κληρονομιά εκείνης της επάρατης χρονιάς.
Άφησε όμως εκείνη η χρονιά και μνήμες ηρωϊσμού, κατορθώματα που παραδειγματίζουν μέσα από τις μεγάλες δυσκολίες που διεπράχθησαν. Τέτοιες μνήμες άφησε και η δράση του Πυροβολικού εκείνο το δύσκολο καλοκαίρι.
Κι είναι με συγκίνηση πολλή που εγκαινιάζουμε σήμερα το Μουσείο Πολεμικής Δράσης, Ιστορίας και Τιμής του Πυροβολικού που συνιστά μιαν αξιέπαινη πρωτοβουλία του Παγκύπριου Συνδέσμου Εφέδρων Πυροβολικού. Στο Μουσείο εκτίθενται κειμήλια και αντικείμενα από την Πολεμική Δράση του Πυροβολικού από το καλοκαίρι του 1974, αντικείμενα του Πυροβολικού της περιόδου 1964-1980, καθώς επίσης Ιστορικά Βιβλία και προσωπικά αντικείμενα των Ηρώων του Πυροβολικού.
Ένα Μουσείο δεν είναι απλώς ένας χώρος διαφύλαξης κειμηλίων· είναι ζωντανός μάρτυρας της Ιστορίας, φάρος που φωτίζει το παρελθόν, και πολύτιμος οδηγός για το μέλλον. Έτσι συμβαίνει και με το Μουσείο αυτό. Εδώ φυλάσσονται τα σύμβολα της μαχητικής ισχύος του Πυροβολικού, τα οποία αφηγούνται τον αγώνα και τις θυσίες. Κάθε έκθεμα είναι μια σιωπηλή μαρτυρία ηρωισμού, κάθε φωτογραφία, κάθε κειμήλιο αποτελεί κομμάτι ενός ευρύτερου ψηφιδωτού που αναδεικνύει την θυσία της γενιάς που πολέμησε ενάντια στον βάρβαρο κατακτητή.
Ο χώρος αυτός, αποτελεί, παράλληλα, τόπο παιδείας και έμπνευσης. Οι νεότερες γενιές που θα περνούν από εδώ, θα αντλούν διδάγματα και αξίες: το χρέος προς την Πατρίδα, την πίστη στα ιδανικά της ελευθερίας, την αλληλεγγύη και το θάρρος μπροστά στις δυσκολίες. Μέσα από την ιστορική γνώση καλλιεργείται η εθνική αυτογνωσία, στοιχείο απαραίτητο για την απελευθέρωση της νήσου μας.
Η Ιστορία δεν γράφεται μόνο για να τη διαβάζουμε. Γράφεται για να μας καθοδηγεί. Οι νέες γενιές έχουν την ευθύνη να κρατήσουν άσβεστη τη φλόγα της μνήμης και να μετατρέψουν το παρελθόν σε δίδαγμα και αγώνα στο μέλλον. Η ιστορική μνήμη δεν είναι βάρος. Είναι δύναμη. Είναι το όπλο που μας επιτρέπει να στεκόμαστε απέναντι σε κάθε αδικία, σε κάθε λήθη, σε κάθε παραχάραξη της αλήθειας. Και αυτό τον σκοπό φιλοδοξεί να υπηρετήσει το Μουσείο που εγκαινιάζουμε απόψε.
Θέλω να ευχαριστήσω και να συγχαρώ θερμά τον Πρόεδρο και τα Μέλη του Παγκύπριου Συνδέσμου Εφέδρων Πυροβολικού για την αξιέπαινη αυτή πρωτοβουλία και τη συμβολή τους τόσο στη δημιουργία αυτού του Μουσείου, όσο και στο πολυσχιδές έργο που επιτελούν από το 1998, έτος ιδρύσεως του συνδέσμου. Όλα αυτά τα χρόνια επέδειξαν τη φιλοπατρία τους με πλειάδα δράσεων, όπως είναι η καταγραφή της Ιστορίας του Πυροβολικού και η έρευνα για την δημιουργία του Αρχείου των πεσόντων και αγνοουμένων του όπλου κατά τις επιχειρήσεις για την απόκρουση της βάρβαρης τουρκικής εισβολής του 1974, η ανέγερση μνημείων, η καταγραφή ερευνών, η δημιουργία ταινίας και τόσα άλλα, που είχαν και έχουν κεντρικό πυρήνα τη διατήρηση της μνήμης και τη συνέχιση του αγώνα.
Γι’ αυτό και θα ήθελα να καλέσω όλους να σταθούμε ευλαβικά μπροστά στις ηρωικές οικογένειες των πεσόντων και των αγνοουμένων του πυροβολικού. Όλα αυτά τα χρόνια, σήκωσαν και σηκώνουν το σταυρό του μαρτυρίου και μέσα από μύριες αντιξοότητες αγωνίζονταν και αγωνίζονται με σιωπή και αξιοπρέπεια.
Φέρνοντας στις σκέψεις μας τις μορφές και τη θυσία των ηρώων μας, υποσχόμαστε ότι θα συντηρούμε πάντοτε αναμμένη τη δάδα του χρέους και του καθήκοντος προς την Πατρίδα, που μας κληροδότησαν. Και ασφαλέστατα, το ζητούμενο είναι η απελευθέρωση της Κύπρου, χωρίς κατοχικά στρατεύματα και εποίκους, στην οποία οι κάτοικοί της να ζουν ελεύθερα, ειρηνικά, δημιουργικά και να ισχύουν τα ανθρώπινα Δικαιώματα, όπως ισχύουν για όλους τους λαούς τής Ευρώπης.
