Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου: Λειτουργίες – Κηρύγματα 24-27 Ιουλίου 2026

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ – ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Γεώργιος την Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2026, θα χοροστατήσει και κηρύξει, κατά την ακολουθία του Εσπερινού, στο πανηγυρίζον Παρεκκλήσιον Αγίας Ολυμπιάδος στη Μοσφιλωτή. Το Σάββατο, 25 Ιουλίου 2026, θα χοροστατήσει και κηρύξει, κατά την ακολουθία του Εσπερινού, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής στη Λευκωσία. Την Κυριακή, 26 Ιουλίου 2026, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής στη Λακατάμεια. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ο Μακαριώτατος θα χειροτονήσει εις διάκονο τον κ. Γεώργιο Πογιατζή. Το εσπέρας της ιδίας θα χοροστατήσει και κηρύξει κατά την ακολουθία του Εσπερινού στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος στη Μακεδονίτισσα.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος το Σάββατο, 25 Ιουλίου 2026, θα χοροστατήσει και κηρύξει κατά την ακολουθία του Εσπερινού στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής στη Λακατάμεια. Τη Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2026, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος στη Μακεδονίτισσα.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος την Κυριακή, 26 Ιουλίου 2026, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίου Κασσιανού, όπου οι εκτοπισμένοι της Αγκαστίνας και του Στρογγυλού θα εορτάσουν την Αγία Παρασκευή.

Ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αποστόλου Βαρνάβα Αρχιμανδρίτης Ιωάννης την Κυριακή, 26 Ιουλίου 2026, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου Μετοχίου της Ιεράς Μονής Αποστόλου Βαρνάβα στη Λευκωσία.

Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου,

        22 Ιουλίου 2026

***************************************************

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5

²³ Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. ²⁴ ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· ²⁵ ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. ²⁶ πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ²⁷ ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε. ²⁸ οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ²⁹ εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

¹ Λέγω δέ, ἐφ’ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, ² ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. ³ οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· ⁴ ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ⁵ ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.

Νεοελληνική Απόδοση

²³ Πριν δε να έλθη η δια της πίστεως λύτρωσις και σωτηρία, όλοι εφρουρούμεθα από τον Νομον, κλεισμένοι και περιμανδρωμένοι, προοριζόμενοι δια την πίστιν, που έμελλε εν καιρώ να αποκαλυφθή. ²⁴ Ωστε ο Νομος έγινε παιδαγωγός μας, ο οποίος μας εξεπαίδευε και μας προπαρασκευάζε να ποθήσωμεν και γνωρίσωμεν τον Χριστόν, ώστε να πάρωμεν την δικαίωσιν από την πίστιν. ²⁵ Από τότε δε που ήλθεν αυτή η πίστις, που ήλθε δηλαδή ο Χριστός, ο οποίος δια της πίστεως εις αυτόν μας δίδει την δικαίωσιν, δεν είμεθα πλέον κάτω από τον παιδαγωγόν, δηλαδή κάτω από τον Νομον. ²⁶ Διότι όλοι είσθε υιοί του Θεού δια της πίστεως στον Ιησούν Χριστόν, ²⁷ επειδή όσοι έχετε βαπτισθή στο όνομα του Χριστού και ομολογείτε έτσι αυτόν Σωτήρα, εφορέσατε τον Χριστόν και ενωθήκατε με αυτόν. ²⁸ Δι’ αυτό και εις την νέαν κατάστασιν, εις την βασιλείαν του Χριστού, δεν υπάρχουν διαφραί εθνικότητος, τάξεως και φύλου. Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Ελλην, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άρσεν και θύλυ, διότι όλοι σεις είσθε ένας νέος άνθρωπος και νέος οργανισμός, δια μέσου του Ιησού Χριστού. ²⁹ Εάν δε σεις οι εθνικοί, που επιστεύσατε, ανήκετε στον Χριστόν, άρα είσθε πνευματικοί απόγονοι του Αβραάμ και σύμφωνα με την υπόσχεσιν, που ο Θεός έδωσεν εις αυτόν, κληρονόμοι των ευλογιών.

¹ Σας λέγω δε και τούτο· ότι όσον χρόνον ο κληρονόμος είναι νήπιος και ανήλικος, δεν διαφέρει τίποτε από τον δούλον, καίτοι είναι κύριος όλης της κληρονομίας. ² Αλλ’ ευρίσκεται πάντοτε κάτω από την κηδεμονίαν και την εξουσίαν των επιτρόπων, που τον εκπροσωπούν, και κάτω από τους οικονόμους, που διαχειρίζονται την κληρονομίαν, μέχρι της προσθεμίας, που έχει ορίσει με την διαθήκην του ο πατήρ. ³ Ετσι και ημείς οι Χριστιανοί, εφ’ όσον διαρκούσε η νηπιακή μας ηλικία, από πνευματικής απόψεως, ήμεθα υποδουλωμένοι κάτω από τας στοιχειώδεις διατάξστου μωσαϊκού Νομου και των άλλων θρησκειών, που έχουν οι άνθρωποι της αγνοίας. ⁴ Οταν δε συνεπληρώθη ο χρόνος και ήλθεν ο κατάλληλος καιρός, που είχεν ορισθή μέσα στο θείον σχέδιον, έστειλεν ο Θεός, από τον ουρανόν εις την γην, τον Υιόν του, ο οποίος έλαβε σάρκα ανθρωπίνην δια μέσου παρθένου γυναικός και υπετάχθη θεληματικά στον μωσαϊκόν Νομον. ⁵ Και τούτο, δια να εξαγοράση εκείνους που ευρίσκοντο κάτω από την κατάραν του Νομου, δια να πάρωμεν όλοι την υιοθεσίαν, που μας είχεν υποσχεθή ο Θεός.

 

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. ιδ΄ 14-22

¹⁴ Καὶ ἐξελθὼν εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν. ¹⁵ ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα. ¹⁶ ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. ¹⁷ οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· Οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας. ¹⁸ ὁ δὲ εἶπε· Φέρετέ μοι αὐτούς ὧδε. ¹⁹ καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις. ²⁰ καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις. ²¹ οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων. ²² Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.

Νεοελληνική Απόδοση

¹⁴ Και όταν εβγήκεν ο Ιησούς από εκεί που έμενεν, είδε πολύν λαόν, επλαγχνίσθη αυτούς και εθεράπευσεν όλους όσοι ήσαν άρωστοι. ¹⁵ Αργά δε το απόγευμα προσήλθαν οι μαθηταί και του είπαν· “ο τόπος είναι έρημος και η ώρα έχει περάσει· διέλυσε τα πλήθη, ώστε να πάνε εις τα γύρω χωριά και να αγοράσουν δια τον εαυτόν τους τροφάς”. ¹⁶ Ο δε Ιησούς τους είπεν· “δεν έχουν ανάγκην να πάνε· δώστε τους σεις να φάγουν”. (Και είπε τούτο, δια να δώση ευκαιρίαν στους μαθητάς να δείξουν την αγάπην των, αλλά και δια να τους προπαρασκευάση ψυχολογικώς δια το θαύμα). ¹⁷ Εκείνοι δε του είπαν· “εδώ δεν έχομεν παρά μόνον πέντε άρτους και δύο ψάρια”. ¹⁸ Ο δε Ιησούς είπε “φέρετέ τα εδώ εις εμέ”. ¹⁹ Και αφού συνέστησε εις τα πλήθη να καθήσουν επάνω εις τα χόρτα, επήρε τους πέντε άρτους και τα δύο ψάρια, εσήκωσε τα μάτια στον ουρανόν, δια να ευχαριστήση τον ουράνιον Πατέρα, ευλόγησε, έκοψε τους άρτους εις κομμάτια και τα έδωσε στους μαθητάς και οι μαθηταί στους όχλους. ²⁰ Εφαγαν δε όλοι και εχόρτασαν και εμάζευσαν ο,τι επερίσσευσεν από τα κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμάτα. ²¹ Εκείνοι δε που έφαγαν ήσαν πέντε περίπου χιλιάδες, εκτός από τας γυναίκας και τα παιδιά. ²² Και αμέσως ο Ιησούς ηνάγκασε τους μαθητάς να εισέλθουν στο πλοίον και να πάνε προ αυτού στο απέναντι μέρος, μέχρις ότου αυτός απολύση τα πλήθη του λαού. (Τούτο δε το έκαμε δια να μη παρασυρθούν και οι μαθηταί από τον άκριτον ενθουσιασμόν των ανθρώπων αυτών, που ήθελαν να τον ανακηρύξουν βασιλέα).

***************************************************

ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. ιδ΄ 14-22) (Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5)

Τα αποτυπώματα μιας θαυμαστής προσφοράς

«καί ακούσαντες οι όχλοι ηκολούθησαν αυτώ»

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή ξεδιπλώνει μπροστά μας ένα θαυμαστό γεγονός που επιτέλεσε ο Κύριός μας, το οποίο φέρει τη δική του ξεχωριστή σημασία και μας προσφέρει βαθύτατα μηνύματα. Το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων είναι από τα πιο γνωστά και γλαφυρά αποτυπωμένα γεγονότα στη γραφίδα των Ευαγγελιστών.

Αυτό δεν είναι τυχαίο. Από τη μια πλευρά, αποτελεί απόδειξη ότι ο Χριστός ενδιαφέρεται έμπρακτα για τις υλικές ανάγκες των ανθρώπων, για την πείνα αλλά και γενικότερα για την επιβίωσή τους. Από την άλλη, σύμφωνα με την ερμηνευτική προσέγγιση της πατερικής σκέψης, παραπέμπει σαφώς στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, το Ουράνιο Μάννα.

Τότε και σήμερα

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πτυχή της περικοπής είναι η σύγκριση στη στάση των ανθρώπων της εποχής εκείνης και της δικής μας. Τότε, οι άνθρωποι ακολουθούσαν τον Χριστό για να ακούσουν τον λόγο του και να γίνουν αποδέκτες των θαυματουργικών του ενεργειών, που αποτελούσαν την κατ’ εξοχήν αυθεντική έκφραση της αγάπης του. Ο ιερός Ευαγγελιστής σημειώνει χαρακτηριστικά: «καί ακούσαντες οι όχλοι ηκολούθησαν αυτώ πεζή από τών πόλεων» (Ματθ. ιδ’, 13).

Μόλις οι άνθρωποι έμαθαν ότι ο Χριστός βρισκόταν κοντά, άφησαν τις πόλεις και τα σπίτια τους για να τον ακολουθήσουν. Παρά το γεγονός ότι ο τόπος ήταν έρημος, δεν είχαν μαζί τους τρόφιμα και η νύχτα πλησίαζε, το πλήθος  – που ξεπερνούσε τις πέντε χιλιάδες άνδρες, χωρίς να υπολογίζονται οι γυναίκες και τα παιδιά – ψήφισε τις αντιξοότητες. Προτίμησαν την πνευματική τροφή, παραμερίζοντας τις εύλογες δικαιολογίες που θα μπορούσαν να επικαλεστούν και να προβάλουν.

Οι προτεραιότητες στη ζωή μας

Εδώ ακριβώς γεννάται ο προβληματισμός για τις δικές μας προτεραιότητες. Πρόκειται για έναν καθοριστικό δείκτη που φανερώνει τον τρόπο που ζούμε, που συμπεριφερόμαστε και τους στόχους που θέτουμε καθημερινά.

Στη ζωή μας συνυπάρχουν ποικίλες ανάγκες:

• Υλικές και βιολογικές απαιτήσεις, που αφορούν το σώμα και τις καθημερινές επιθυμίες.
• Ψυχολογικές ανάγκες, που συνδέονται με την αναζήτηση της αγάπης, της πληρότητας και της ολοκλήρωσης του ανθρώπου ως προσώπου, πλασμένου «κατ’ εικόνα Θεού».
• Πνευματικές ανάγκες, που πηγάζουν από την έμφυτη τάση του ανθρώπου να αναζητά τον Δημιουργό του και να κοινωνεί με τη φιλανθρωπία του.

Ακόμη και η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει ότι οι βασικές απαιτήσεις του ανθρώπου δεν είναι απλώς οι υλικές, αλλά η ανάγκη να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Μόνο μέσα σε αυτή την προοπτική κατοχυρώνεται η ανεκτίμητη αξία του ανθρώπου ως προσώπου. Όταν αυτές οι ψυχικές ανάγκες μένουν ανικανοποίητες, ο άνθρωπος βιώνει εσωτερική οδύνη και κενό, ακόμη κι αν ζει μέσα στην υλική αφθονία και τη χλιδή.

Αίτια της σύγχρονης κρίσης

Η βασική αιτία των σημερινών αδιεξόδων και των πολλαπλών κρίσεων που συνθλίβουν την ανθρώπινη ύπαρξη είναι η παραγνώριση μιας θεμελιώδους αλήθειας: ο άνθρωπος ολοκληρώνεται μόνο μέσα από τη σύνδεσή του με τον Θεό.

Από αυτή την εσωτερική αναγκαιότητα γεννιούνται τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα που έχουν απασχολήσει κάθε άνθρωπο: Ποιος μας δημιούργησε; Γιατί ήρθαμε στη ζωή; Πού πηγαίνουμε; Τι απογίνεται η ψυχή μετά τον θάνατο; Αυτή η «θεολογική ανάγκη» γέννησε τη φιλοσοφία και την αναζήτηση του Θείου. Όταν μένει ανεκπλήρωτη, ο άνθρωπος νιώθει αποτυχημένος και μετέωρος.

Η κρίση που βιώνουμε σήμερα δεν είναι πρωτίστως οικονομική, αλλά πνευματική και υπαρξιακή. Όπως επισημαίνουν και κορυφαίοι επιστήμονες, ο άνθρωπος σήμερα δεν πεθαίνει τόσο από την έλλειψη υλικών αγαθών, όσο από την απόγνωση και την απελπισία που προκαλούν τα πνευματικά του αδιέξοδα.

Μήνυμα για το σήμερα

Αδελφοί μου, οι άνθρωποι της εποχής εκείνης εμπιστεύτηκαν τον Χριστό, παραβλέποντας την έρημο και την έλλειψη εφοδίων. Αυτή η στάση τους – που αποτελεί το μεγάλο ζητούμενο και για τη δική μας εποχή – τους οδήγησε στο να απολαύσουν τελικά τόσο τα πνευματικά όσο και τα υλικά αγαθά.

Καλούμαστε, λοιπόν, να αναζητήσουμε πρωτίστως την ικανοποίηση των πνευματικών μας αναγκών, να συναντήσουμε τον Χριστό και να ζήσουμε σε κοινωνία μαζί του.

Αδιάψευστοι οδηγοί και φωτεινά ορόσημα σε αυτή μας την πορεία είναι οι άγιοι της Εκκλησίας μας, όπως η Παρασκευή η αθληφόρος και οσιομάρτυς και ο Ερμόλαος ο ιερομάρτυρας, των οποίων τιμούμε σήμερα τη μνήμη, επικαλούμενοι τις θερμές. πρεσβείες τους προς τον Κύριο. Αμήν.

Χριστάκης Ευσταθίου,

Θεολόγος