Ομιλία Υφυπουργού Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας, εκ μέρους του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην εκδήλωση «Κύπρος: Φάρος Πίστης και Ελευθερίας. Τιμώντας τους ήρωες της Μεσαορίας. ΕΟΚΑ 1955–1959»

Μακαριώτατε,
Θεοφιλέστατοι,

Κυρίες και Κύριοι,

Με καρδιές γεμάτες εθνική υπερηφάνεια και ευλάβεια, και με επίγνωση του ιστορικού μας χρέους, στεκόμαστε απόψε στην πλατεία του καθεδρικού ναού Αποστόλου Βαρνάβα για να τιμήσουμε τους ήρωες της Μεσαορίας. Εκ μέρους του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, μεταφέρω τους εγκάρδιους χαιρετισμούς του προς όλους.

Θεοφιλέστατε, η παρουσία και η διακονία σας στη Μεσαορία είναι παράδειγμα για όλους μας. Ως Πρόεδρος των Εκκλησιαστικών Επιτροπών των κατεχομένων Ενοριών και Κοινοτήτων του Διαμερίσματος Μεσαορίας διατηρείτε το νήμα της λατρευτικής και κοινοτικής συνέχειας. Η χαρτογράφηση της εκκλησιαστικής ζωής των κατεχομένων, οι παρεμβάσεις για τη διάσωση μνημείων και κειμηλίων, η πνευματική και πρακτική στήριξη των εκτοπισμένων—όλα συνθέτουν μια θεσμική άσκηση μνήμης και ευθύνης. Για το έργο αυτό, σας οφείλουμε ευχαριστία.

Στο επίκεντρο της αποψινής εκδήλωσης βρίσκεται η Μεσαορία—ο πλατύς κάμπος που έγινε σχολείο αρετής. Σήμερα, ημέρα της θυσίας του Κυθρεώτη Σπύρου Χατζηγιακουμή (†16 Οκτωβρίου 1958), δεν θα αναφερθώ σε λεπτομέρειες· είμαι σίγουρος ότι θα ακούσουμε πολλά και ενδιαφέροντα από τον κεντρικό ομιλητή μας, Δρα Νίκο Ορφανίδη. Θα σταθώ μόνο σε αυτό: στο μεγαλείο ενός νέου οικογενειάρχη, συνδέσμου και τροφοδότη των αντάρτικων ομάδων, που πλήρωσε με τη ζωή του την πίστη στην πεντασύλλαβη ελευθερία.

Απόψε, λοιπόν, τιμούμε τους ήρωες της Μεσαορίας. Όσους ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στα δεσμά, την καταπίεση και την αδικία. Όσους βάδισαν με το ευαγγέλιο στο ένα χέρι και με το άρρηκτο φρόνημα της ελευθερίας στο άλλο. Θυμόμαστε, επίσης, τους οικισμούς, τις ενορίες, τα ξωκκλήσια που σήμερα στενάζουν λόγω της κατοχής, αλλά δεν σίγησαν. Γιατί εκεί όπου οι καμπάνες δεν μπορούν να ηχήσουν, η μνήμη αντηχεί πιο δυνατά.

Κυρίες και κύριοι,

Ο θρυλικός αγώνας του ’55–’59 εκτυλίχθηκε μέσα σε σκληρές συνθήκες. Η ιστορική έρευνα έχει καταγράψει τις λαμπρές σελίδες αυταπάρνησης και ηρωισμού. Αυτό είναι το γενικότερο συγκείμενο μέσα στο οποίο έλαμψε η αρετή πολλών νέων της Μεσαορίας.

Σήμερα, εβδομήντα και πλέον χρόνια από την έναρξη του ένδοξου Αγώνα της ΕΟΚΑ και πενήντα ένα από την παράνομη τουρκική εισβολή του 1974, ο τόπος μας εξακολουθεί να βασανίζεται από την κατοχή του βορείου τμήματος του νησιού μας.

Σκοπός των προσπαθειών του Προέδρου Χριστοδουλίδη είναι η απελευθέρωση των σκλαβωμένων εδαφών μας και η επίτευξη λύσης σύμφωνης με το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο, που θα διασφαλίζει τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα δικαιώματα όλων των πολιτών της.

Παράλληλα, οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών επιβεβαιώνουν ότι η Κύπρος εδραιώνεται ως παράγοντας ασφάλειας και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο—κι αυτή είναι η πιο έμπρακτη τιμή στους ήρωες: μια πατρίδα ισχυρή, δίκαιη, ασφαλής.

Κυρίες και κύριοι,

Από τη στάση ζωής των ανθρώπων της Μεσαορίας, διδασκόμαστε ότι η ελευθερία είναι σαν σπόρος: θέλει γη βαθιά, θέλει πότισμα, θέλει χέρια καθαρά, για να έχει γερές ρίζες. Οι ήρωές μας δεν έδωσαν διαλέξεις περί αρετής, απέδειξαν την πίστη και την αγάπη προς την πατρίδα στο πεδίο της μάχης.

Επιτρέψτε μου να κλείσω με μια ιδιαίτερη ευχαριστία προς την Εκκλησία και το Γραφείο Κατεχομένων Ενοριών και Κοινοτήτων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής: για την αθόρυβη, επίμονη, επιτελική σας φροντίδα. Με το έργο σας, η Εκκλησία συνεχίζει να διατηρεί τη μνήμη και την ελπίδα.

Σας ευχαριστώ.