Χαιρετισμός του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου στη Γενική Συνέλευση της Παγκύπριας Συνομοσπονδίας Ομοσπονδιών Συνδέσμων Γονέων Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης (Ολυμπιακό Μέγαρο, 1η Νοεμβρίου 2025)
Βαθύτατα σάς ευχαριστώ για την πρόσκληση να είμαι ανάμεσα σας στη σημερινή Γενική Συνέλευση της Παγκύπριας Συνομοσπονδίας Ομοσπονδιών Συνδέσμων Γονέων Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης.
Υιικώς ευχαριστώ τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ. Γεώργιο, για την ευλογία να τον εκπροσωπήσω. Χαιρετίζω την παρούσα Γενική Συνέλευση και μεταφέρω σε όλους εσάς, τους γονείς και κηδεμόνες των μαθητών μας Δημοτικής Εκπαίδευσης, την πατρική αγάπη και τις εγκάρδιες ευχές του Προκαθημένου της Εκκλησίας μας.
Σας συγχαίρω για την ευαισθησία και την έγνοια που, ως καταξιωμένοι γονείς, διατηρείτε και αναπτύσσετε στο πλαίσιο του Συνδέσμου Γονέων εκάστης σχολικής μονάδας, με γνώμονα την προστασία, την ορθή διαπαιδαγώγηση και την υγιή ανάπτυξη των παιδιών σας. Αυτά είναι τα έμψυχα διαμάντια του σήμερα και του αύριο της πατρίδας μας.
Κατά γενική ομολογία, η ευθύνη προσφοράς σας ως Φύλακες Άγγελοι, τόσο στην ανατροφή και ασφαλή διαβίωση των παιδιών σας, όσο και στη μόρφωση και διάπλασή τους σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες, είναι πρωτευούσης σημασίας. Άλλωστε, το θέμα της διαπαιδαγώγησης των νέων μας, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την προκοπή της κοινωνίας μας, και ευρύτερα για την ευτυχή εξέλιξη του κόσμου. Γι’ αυτό και σας συγχαίρουμε θερμά για την τεράστια συμβολή σας και τους ανεκτίμητους κόπους και θυσίες σας, που υποβάλλεστε καθημερινά χάρη των παιδιών σας.
Η καλλιέργεια της αρετής και του ήθους. Ο αυτοσεβασμός, ο αλληλοσεβασμός, ξεκινούν από το σπίτι, από τους γονείς, τον πατέρα και τη μητέρα. Η ευαισθησία στο αισθητικά ωραίο, το αληθινό, το τίμιο, το άξιο έχει αφετηρία την οικογενειακή εστία. Είναι, εξ υποκειμένου και εξ αντικειμένου, σύμφωνα με τη θεολογική ορολογία της Εκκλησίας, η εμπειρία της πίστης στον Τριαδικό Θεό, μέσω της Αγίας Γραφής και της Παράδοσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς και την κορυφαία παγκόσμια κληρονομιά του Ελληνικού μας Πολιτισμού.
Η απώλεια των ανωτέρω μάς διαμορφώνει ως καράβι ακυβέρνητο, χωρίς πυξίδα. Η Ελληνική και Χριστιανική μας ταυτότητα είναι πορεία ζωής γενεών και γενεών, παρά τις αλλεπάλληλες κατοχές και δυσμενείς εποχές. Η συμβολή της μάνας, η συμμετοχή στις αγιαστικές πράξεις, με τις οποίες ενεργοποιούνται όλες εκείνες οι αρετές-χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.
Με αυτό τον πλούτο εφοδίων φθάνουμε στην πύλη της σχολικής μονάδας, η οποία αποτελείται από τους διδάσκοντες, τους διδασκομένους, τους εφόρους και τους εργαζόμενους σε αυτή, καθώς και από εσάς τους γονείς και κηδεμόνες.
Εδώ, θέλω να μεταφέρω, ως τροφή για σκέψη, μια πρόσφατη εμπειρία. Βρέθηκα προ δύο εβδομάδων στη Σόφια της Βουλγαρίας για διαλέξεις στη Σχολή του Πατριαρχείου Βουλγαρίας. Ήταν η τρίτη φορά που επισκεπτόμουν τους Βούλγαρους αδελφούς Ορθόδοξους Χριστιανούς. Αυτή τη φορά ένιωσα στα πρόσωπά τους τη χαρά και την ικανοποίηση, μετά από τριανταπέντε έτη από την αλλαγή των πολιτικών και κοινωνικών δομών της χώρας, την καθιέρωση ως υποχρεωτικό στην εκπαίδευση το μάθημα των Θρησκευτικών της Ορθοδόξου Διδασκαλίας.
Είμαστε όλοι μέσα στη μεγάλη οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου το κάθε κράτος, λαός, κοινωνία, προσπαθεί να εμπεδώνει το “κοινό και το ίδιον”, δηλαδή όλα εκείνα τα κοινά αλλά και όλα εκείνα τα διαφορετικά της κάθε παράδοσης, ιστορίας και πολιτισμού εκάστου κράτους – μέλους, τα οποία συμβάλουν στη διαμόρφωση της Ενωμένης Ευρώπης.
Ένα άλλο σημείο, είναι το γεγονός άσκησης κριτικής, και μάλιστα ορισμένες φορές αυστηρής κριτικής, για τη συμπεριφορά και την όλη ζωή των νέων μας. Η ιδιαιτερότητα, που παρουσιάζει η σημερινή εποχή, συνίσταται στην πληθώρα των επιλογών, των προκλήσεων και των κινδύνων, που απειλούν τους νέους μας. Πολύμορφα και πολύτροπα είναι τα ρεύματα, τα συστήματα και οι ιδεολογίες, που βομβαρδίζουν τους νέους. Πολλά και δελεαστικά είναι και τα μηνύματα όλων αυτών των αντιπνευματικών ρευμάτων και συστημάτων, αλλά και οι υποσχέσεις που δίδουν προς τη νεολαία για επίγειους παράδεισους, για πρόσκαιρες επιτυχίες και για εικονικές εξωτικές ευτυχίες. Και όλοι, βέβαια, αντιλαμβανόμαστε ότι οι νέοι μας είναι εξαιρετικά ευάλωτοι μπροστά σε όλες αυτές τις προκλήσεις. Εδώ ακριβώς είναι που τίθεται το χρέος και η ευθύνη όλων, προπάντων όμως εσάς των Γονέων. Να ανασύρουμε και πάλι από τη φαρέτρα των αξιών και να προσφέρουμε στους νέους όλα εκείνα τα ηθικοπνευματικά εφόδια, ως Χριστιανοί και Έλληνες, που θα τους κρατήσουν όρθιους στη ζωή, αγωνιστές και ήρωες!
Γίνονται πάρα πολλά από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και παράγοντες. Σίγουρα όλοι θέλουμε τα παιδιά της πατρίδας μας να είναι πρωτοπόροι και όχι ουραγοί στην παιδεία και την πρόοδο. Η τεχνολογία τρέχει με όλα εκείνα που την εκπροσωπούν σήμερα, διότι αύριο θα έρθουν διαδοχικά νεότερα δεδομένα με τη ραγδαία τεχνολογική ανάπτυξη.
Η πολιτεία, η οποία θέλοντας να προσφέρει ό,τι καλύτερο και εξόχως χρήσιμο και σύγχρονο, συνεργάζεται γόνιμα και με τους γονείς και με την Εκκλησία και με όλους τους παράγοντες της κοινωνίας που έχουν γνώμονα την προστασία, τη φροντίδα, τη διαπαιδαγώγηση και την υγιή ανάπτυξη των νέων της Ευρωπαϊκής Κύπρου μας. Γίνονται πάρα πολλές προσπάθειες από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και παράγοντες, αλλά μπορούν να γίνουν περισσότερα, αφού όλοι θέλουμε τα παιδιά της πατρίδας μας να είναι πρωτοπόροι στην παιδεία και τη ζωή.
Τα παιδιά φέρουν εντός τους την περίφημη χριστιανική και ελληνική παράδοση, παγκοσμίως σεβαστή και καταξιωμένη, αφού «Έλληνες καλούνται οι της ημετέρας παιδείας μετέχοντες» (Ισοκράτης). Όσο περισσότερο γνωρίζουμε την πίστη και την παράδοσή μας, τόσο περισσότερο αποστασιοποιούμαστε από τη μισαλλοδοξία και καλλιεργούμε σε ορθή βάση τη σχέση μας με αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, πάντα με διάκριση και σεβασμό. Τότε θα δούμε πόσο αναγκαίοι είμαστε προς όσους φιλοξενούνται νόμιμα στη νήσο μας από άλλες περιοχές της υφηλίου, με διαφορετικές ενδεχομένως προς τις δικές μας παραδόσεις.
Η Εκκλησία ως μητέρα, διαχρονικά χαίρεται και επευλογεί τα καλά έργα των παιδιών της. Ως μάνα στοργική πονά, κατανοεί και δέεται για τα τυχόν λάθη ή αναβολές μας, όντας άνθρωποι πεπερασμένοι. Επαινεί τη γνώμη και προβάλλει την καλή πρόθεση. Αγκαλιάζει τους πάντες και προσεύχεται «υπέρ των γονέων και κηδεμόνων, υπέρ των διδασκόντων και διδασκομένων εν τοις εκπαιδευτηρίοις του γένους ημών».
Πρώτοι εσείς οι συνειδητοποιημένοι γονείς θα έχετε την υπερηφάνεια της καλής και ορθής πορείας των παιδιών σας, κατόπιν οι φιλότιμοι δάσκαλοι, η Πολιτεία, η Εκκλησία, η κοινωνία μας στο σύνολό της.
Σας συγχαίρω για την εθελοντική προσφορά και τους κόπους σας ως οργανωμένοι γονείς και σας εύχομαι καλές επιτυχίες στις αποφάσεις σας κατά τη σημερινή Γενική Συνέλευσή σας.
