Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου: Λειτουργίες – Κηρύγματα 13-16 Νοεμβρίου 2025

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ – ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

Η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Γεώργιος την Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2025, το εσπέρας, θα χοροστατήσει και κηρύξει κατά την ακολουθία του Εσπερινού στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου στα Λατσιά. Το Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Ομολογητών στη Λευκωσία. Την Κυριακή, 16  Νοεμβρίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίας Ολυμπιάδος της αδελφότητος «Ιεραποστολή» στη Μοσφιλωτή. Ακολούθως, θα προστεί του Μνημοσύνου του αειμνήστου Χωρεπισκόπου Σαλαμίνος κυρού Βαρνάβα και θα τελέσει τρισάγιο στον τάφο του.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος την Κυριακή, 16  Νοεμβρίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Παναγίας Χρυσαλινιωτίσσης στη Λευκωσία.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Νεαπόλεως κ. Πορφύριος την Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2025, το εσπέρας, θα χοροστατήσει και κηρύξει κατά την ακολουθία του Εσπερινού στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Ομολογητών στη Λευκωσία. Την Κυριακή, 16  Νοεμβρίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας στο Πλατύ Αγλαντζιάς.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος την Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2025, το εσπέρας, θα χοροστατήσει και κηρύξει κατά την ακολουθία του Εσπερινού στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Ευφημιανού στον Κόρνο. Την Κυριακή, 16  Νοεμβρίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αποστόλου Βαρνάβα στη Δασούπολη.

Ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αποστόλου Βαρνάβα Αρχιμανδρίτης Ιωάννης την Κυριακή, 16  Νοεμβρίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου Μετοχίου της Ιεράς Μονής Αποστόλου Βαρνάβα στη Λευκωσία.

Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου,

      12 Νοεμβρίου 2025

***************************************************

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ρωμ. ι΄ 11- ια΄ 2

¹¹ λέγει γὰρ ἡ γραφή· πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται. ¹² οὐ γάρ ἐστι διαστολὴ Ἰουδαίου τε καὶ Ἕλληνος· ὁ γὰρ αὐτὸς Κύριος πάντων, πλουτῶν εἰς πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν· ¹³ πᾶς γὰρ ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται. ¹⁴ πῶς οὖν ἐπικαλέσονται εἰς ὃν οὐκ ἐπίστευσαν; πῶς δὲ πιστεύσουσιν οὗ οὐκ ἤκουσαν; πῶς δὲ ἀκούσουσι χωρὶς κηρύσσοντος; ¹⁵ πῶς δὲ κηρύξουσιν ἐὰν μὴ ἀποσταλῶσι; καθὼς γέγραπται· ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην, τῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθά! ¹⁶ Ἀλλ’ οὐ πάντες ὑπήκουσαν τῷ εὐαγγελίῳ· Ἡσαΐας γὰρ λέγει· Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; ¹⁷ ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος Θεοῦ. ¹⁸ ἀλλὰ λέγω, μὴ οὐκ ἤκουσαν; μενοῦνγε εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν. ¹⁹ ἀλλὰ λέγω, μὴ οὐκ ἔγνω Ἰσραήλ; πρῶτος Μωϋσῆς λέγει· ἐγὼ παραζηλώσω ὑμᾶς ἐπ’ οὐκ ἔθνει, ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ ὑμᾶς. ²⁰ Ἡσαΐας δὲ ἀποτολμᾷ καὶ λέγει· εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν, ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσι. ²¹ πρὸς δὲ τὸν Ἰσραὴλ λέγει· ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα.

¹ Λέγω οὖν, μὴ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ; μὴ γένοιτο· καὶ γὰρ ἐγὼ Ἰσραηλίτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμίν. ² οὐκ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. ἢ οὐκ οἴδατε ἐν Ἠλίᾳ τί λέγει ἡ γραφή, ὡς ἐντυγχάνει τῷ Θεῷ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ λέγων;,

Νεοελληνική Απόδοση

¹¹ Άλλωστε και η Αγία Γραφή λέγει· “καθένας, που πιστεύει εις αυτόν, είτε Ιουδαίος είναι είτε εθνικός, δεν θα εντροπιασθή ούτε θα ίδη να διαψεύδεται η πίστις του”. ¹² Ναι, καθένας που πιστεύει, διότι δεν υπάρχει καμμία διάκρισις μεταξύ Ιουδαίου και Ελληνος, επειδή ο αυτός Κυριος είναι Κυριος και Θεός όλων, προσφέρων πλουσίας τας δωρεάς του εις όλους εκείνους, οι οποίοι τον επικαλούνται. ¹³ Αυτό προλέγει και ο προφήτης Ιωήλ· “καθένας που θα επικαλεσθή με πίστιν το όνομα του Κυρίου, θα σωθή”. ¹⁴ Οι Εβραίοι όμως δεν επίστευσαν στον Χριστόν. Πως, λοιπόν, θα επικαλεσθούν Εκείνον, στον οποίον δεν επίστευσαν; Πως δε θα πιστεύσουν εις Εκείνον, δια τον οποίον δεν ήκουσαν κήρυγμα και διδασκαλίαν; Πως δε είναι δυνατόν να ακούσουν, χωρίς να υπάρχη δι’ αυτούς ο κήρυξ, ο διδάσκαλος της αληθείας; ¹⁵ Πως δε θα κηρύξουν επιτυχώς την αλήθειαν του Ευαγγελίου οι κήρυκες, εάν δεν αποσταλούν εις την υπηρεσίαν αυτήν; Πρέπει δε να λάβουν, όπως και έλαβαν, προς τούτο εντολήν από τον Θεόν, καθώς έχει γραφή και στον προφήτην Ησαΐαν· “πόσον ωραίοι είναι οι πόδες εκείνων, που κηρύττουν το χαρμόσυνον μήνυμα της ειρήνης του Θεού προς τους ανθρώπους, αυτών που αναγγέλουν τα αγαθά και τας δωρεάς”, που μας προσφέρει δια της θυσίας του ο λυτρωτής! ¹⁶ Αλλά, μολονότι ο Θεός έστειλε τους κήρυκάς του, δεν υπήκουσαν όλοι οι Εβραίοι στο Ευαγγέλιον. Αυτήν την απιστίαν προείπε και ο Ησαΐας, λέγων· “Κυριε, ποιός επίστευσεν εις όσα ήκουσεν από ημάς να κηρύττωμεν;” ¹⁷ Αρα η πίστις γεννάται μέσα εις την καρδίαν από την ακρόασιν του κηρύγματος· το δε κήρυγμα έχει ως περιεχόμενον και σκοπόν την ανάπτυξιν και γνωστοποίησιν των λόγων του Θεού. ¹⁸ Αλλά λέγω, ότι ίσως θα ημπορούσε να ισχυρισθή κανείς· μήπως τάχα οι Ιουδαίοι δεν ήκουσαν το κήρυγμα; Καθε άλλο, διότι βεβαιότατα “εις όλην την γην εξήλθε και διεδόθη φωτεινόν και έντονον το κήρυγμα των Αποστόλων, και εις τα πέρατα της οικουμένης έχουν φθάσει και έχουν ακουσθή οι λόγοι των”. ¹⁹ Αλλά πάλιν λέγω, ότι θα ημπορούσε να ερωτήση κανείς· Μηπως δεν εγνώρισαν και δεν ενόησαν καλά τον λόγον του Θεού οι Ισραηλίται; Οχι, διότι απ’ αρχής αυτοί ήσαν σκληρόκαρδοι και κωφοί στο θέλημα του Θεού. Πρώτος ο Μωϋσής λέγει, εκ μέρους του Θεού, δι’ αυτούς· “εγώ θα σας κάμω να καταληφθήτε από ζήλειαν δι’ έθνος, που δεν το θεωρείτε έθνος, και θα σας εξερεθίσω ένεκα του φθόνου σας εναντίον ειδωλολατρικού έθνους, το οποίον σεις θεωρείτε ασύνετον και το οποίον εν τούτοις εγώ δια την καλήν του διάθεσιν θα ελεήσω”. ²⁰ Ο δε προφήτης Ησαΐας τολμά και λέγει εκ μέρους του Θεού προς τους Ισραηλίτας· απεκαλύφθην εγώ και έγινα γνωστός από τους εθνικούς, που δεν με ζητούν, έγινα φανερός εις εκείνους, οι οποίοι λόγω της αγνοίας των δεν με ερωτούν”. ²¹ Προς δε τον Ισραηλιτικόν λαόν λέγει· “όλας τας ημέρας συνεχώς άπλωσα με στοργήν τα χέρια μου, δια να αγκαλιάσω ένα λαόν, ο οποίος απειθεί και αντιλέγει”.

¹ Ερωτώ λοιπόν τώρα· Μήπως ο Θεός απώθησε και απέρριψε μακρυά τον λαόν του; Ποτέ ας μη λεχθή κάτι τέτοιο· διότι και εγώ, που έχω κληθή από τον Θεόν Απόστολος, είμαι Ισραηλίτης, από τους απογόνους του Αβραάμ, από την φυλήν του Βενιαμίν. ² Οχι, δεν απέρριψε ο Θεός τον λαόν του, τον οποίον είχε προγνωρίσει και εκλέξει. Η δεν γνωρίζετε και δεν ενθυμείσθε τι λέγει η Γραφή εις την ιστορίαν του Ηλία; Οτι δηλαδή ο Ηλίας προσεύχεται προς τον Θεόν εναντίον του Ισραηλιτικού λαού λέγων·

 

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. θ΄ 9-13

⁹ Καὶ παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. ¹⁰ Καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἰδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ. ¹¹ καὶ ἰδόντες οἱ Φαρισαῖοι εἶπον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν; ¹² ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀκούσας εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες. ¹³ πορευθέντες δὲ μάθετε τί ἐστιν, Ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν· οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλούς εἰς μετάνοιαν.

Νεοελληνική Απόδοση

⁹ Καθώς δε ο Ιησούς επερνούσε από εκεί, είδε ένα άνθρωπον, ονομαζόμενον Ματθαίον, να κάθεται στο γραφείον του μέσα στο τελωνείον, δια να εισπράττη τους φόρους και λέγει εις αυτόν· “έλα κοντά μου”. Και ο Ματθαίος εσηκώθη και τον ακολούθησεν αμέσως. ¹⁰ Και ενώ εκάθητο ο Ιησούς στο γεύμα, που προς τιμήν του είχε παραθέσει ο Ματθαίος στο σπίτι του, ιδού πολλοί τελώναι και αμαρτωλοί ήλθαν και εκάθηντο μαζή με τον Ιησούν και τους μαθητάς του. ¹¹ Και όταν είδαν οι Φαρισαίοι τούτο, είπαν στους μαθητάς του· “διατί ο διδάσκαλος σας τρώγει μαζή με τους τελώνας και τους αμαρτωλούς;” ¹² Ο δε Ιησούς, όταν ήκουσε τα λόγια αυτά, τους είπε· “δεν χρειάζονται ιατρόν οι υγιείς, αλλ’ οι άρρωστοι. ¹³ Πηγαίνετε δε στους ερμηνευτάς των Γραφών, δια να μάθετε τι σημαίνει· ευσπλαγχνίαν θέλω και όχι τυπικήν θυσίαν. Διότι εγώ δεν ήλθα να καλέσω εκείνους που νομίζουν τον ευατόν των δίκαιον, αλλά τους αμαρτωλούς, δια να τους οδηγήσω εις την μετάνοιαν και σωτηρίαν”.

***************************************************

ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025

ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ

(Ματθ. θ΄ 9-13) (Ρωμ. ι΄ 11- ια΄ 2)

Η μεγαλειώδης κλήση

«Ἀκολούθει μοι»

Η ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα περιγράφει την κλήση του Ματθαίου από τον ίδιο τον Χριστό και ξεδιπλώνει το σκηνικό του γεύματος που ακολούθησε στο σπίτι του. Ένα γεγονός που συνδέεται αβίαστα με την εορτή του αποστόλου και ευαγγελιστή Ματθαίου. Γι’ αυτό το λόγο έγινε και η επιλογή. Περιγράφει την κλήση του Ματθαίου από τον Ιησού. Η μνήμη του στις 16 Νοεμβρίου, τον τιμά ως τον πρώτο που έγραψε Ευαγγέλιο και ως παράδειγμα του μετανοημένου αμαρτωλού, που κλήθηκε να γίνει Απόστολος, αποδεικνύοντας έμπρακτα την αγάπη του Χριστού προς όλους τους ανθρώπους.

Η συγκεκριμένη μάλιστα περικοπή, αποτελεί τον πυρήνα της εορτής, όπως τόσο αυθεντικά και ζωντανά ξεδιπλώνει τα σκηνικά που την συνθέτουν. Ν’ αναφερθούμε πρώτα στο γεγονός της κλήσης. Ο Ιησούς, περπατώντας, είδε τον Ματθαίο (ο οποίος ονομαζόταν και Λευί) να κάθεται στο τελωνείο και τον προέτρεψε: «Ἀκολούθει μοι» (Ματθ. θ΄9). Ο Ματθαίος ήταν τελώνης, ένα επάγγελμα που θεωρείτο μιασμένο και αμαρτωλό και κατ’ επέκταση απεχθές από τους Ιουδαίους. Η άμεση ανταπόκρισή του και η εγκατάλειψη του επαγγέλματός του, σύμφωνα με την περιγραφή, υποδηλώνουν την δύναμη της κλήσης του Χριστού. Ήταν κάτι το ξεχωριστό. Αυτό γιατί το ευλογημένο αυτό προσκλητήριο το απηύθυνε ο ίδιος ο Ιησούς.

Τέθηκε ακόμα και θέμα που αφορούσε το γεύμα με αμαρτωλούς. Αυτό συνέβη στο ίδιο το σπίτι του Ματθαίου, όπου παρευρέθηκαν πολλοί τελώνες και αμαρτωλοί μαζί με τον Ιησού και τους μαθητές του. Αυτό προκάλεσε την έντονη κριτική των Φαρισαίων, οι οποίοι δεν δίστασαν να φανερώσουν και τις δόλιες προθέσεις και διαθέσεις τους και κυρίως το ότι ήταν βυθισμένοι στο πέλαγος της υποκρισίας τους. Η απάντηση, όμως, του Ιησού, όπως συνέβαινε πάντοτε, ήταν αποστομωτική, αλλά συνάμα και μαστιγωτική: «Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες» και «οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν» (Ματθ. θ΄12-13).

Τα βαθύτερα μηνύματα και νοήματα

Το περιεχόμενο της περικοπής (Ματθαίου θ΄ 9-13), σε συνδυασμό με την εορτή του Ευαγγελιστή, αναδεικνύει βασικά θεολογικά και πνευματικά μηνύματα.

1. Το Έλεος του Θεού: Ο Χριστός ήρθε για να καλέσει τους αμαρτωλούς, δείχνοντας ότι η σωτηρία είναι πνευματική δωρεά σε όλους, ανεξάρτητα από το παρελθόν τους και σε ποια θέση βρίσκονται στο τώρα. Η κλήση ενός τελώνη (που ήταν και εισπράκτορας των ρωμαϊκών φόρων), αποτελεί ένα ισχυρό αλλά συνάμα και ηχηρό μήνυμα αποδοχής και συγχώρεσης.
2. Την Μετάνοια: Η ετοιμότητα του Ματθαίου να εγκαταλείψει αμέσως την προηγούμενη ζωή του και να ακολουθήσει τον Χριστό, αποτελεί πρότυπο μετανοίας και αλλαγής πορείας στη ζωή.
3. Την προτεραιότητα και σημαντικότητα του Ελέους: Η φράση «ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν» (Ματθ. θ΄13, παραπομπή στην Παλαιά Διαθήκη), τονίζει ότι η αγάπη και το έλεος προς τον συνάνθρωπο είναι ανώτερα και ουσιαστικότερα από την όποια τυπική τήρηση των θρησκευτικών νόμων που καταντά και στείρα τυπολατρία και θρησκοληψία.

Θεμελιώδες γεγονός

Αναμφίβολα, η κλήση του Ματθαίου δεν είναι απλά ένα ιστορικό γεγονός, αλλά εμπεριέχει στο βάθος του βασικά πνευματικά νοήματα που φωτίζουν και αποκαλύπτουν την ουσία της χριστιανικής πίστης. Ακόμα και τον αυθεντικό χαρακτήρα του Ευαγγελίου που συνέγραψε ο ίδιος ο απόστολος του Χριστού.

Ειδικότερα, η σκηνή στο τελωνείο, όπου ο Ιησούς απευθύνεται στον Ματθαίο – ένα άνθρωπο που, λόγω του επαγγέλματος που ασκούσε ως τελώνης και συνεργάτης των ρωμαϊκών αρχών, θεωρείτο κοινωνικά απόβλητος και εθνικός καταδότης – καταρρίπτει και γκρεμίζει όλες τις κοινωνικές και θρησκευτικές διακρίσεις, όχι μόνο της εποχής αλλά και μέχρι σήμερα. Η επιλογή, μάλιστα, του Ματθαίου, αντί κάποιου «δικαίου», αποτελεί ιδανική εφαρμογή της φράσης: «Έλεος θέλω και ου θυσίαν».

Αυτό το ρητό από τον προφήτη Ωσηέ, το οποίο ο Ιησούς χρησιμοποίησε για ν’ απαντήσει στους Φαρισαίους, τονίζει ότι η πράξη της αγάπης και η συμπόνια είναι ανώτερες από την τυπική, άψυχη τήρηση του Νόμου. Η Θεία Δικαιοσύνη δεν εκδηλώνεται ως στεγνή τιμωρία, αλλά ως θείο έλεος που αποκαθιστά τη σωτηρία του αμαρτωλού. Η κλήση του Ματθαίου δείχνει ότι ο Χριστός δεν ήρθε για να επικυρώσει την θρησκευτική υπεροψία και υποκρισία, αλλά για να προσφέρει θεραπεία σε αυτούς που αναγνωρίζουν την πνευματική τους ασθένεια.

Ο Ευαγγελιστής

Η προηγούμενη ιδιότητα του Ματθαίου ως τελώνη (Λευί), είναι σημαντική και για το ίδιο το Ευαγγέλιό του. Ως φοροεισπράκτορας, ήταν λόγιος, εξοικειωμένος με τη γραφειοκρατία και την τήρηση αρχείων. Αυτό εξηγεί γιατί το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο είναι το πιο δομημένο και μεθοδικό από τα τρία Συνοπτικά. Περιέχει πέντε μεγάλους λόγους του Ιησού (όπως η περίφημη Επί του Όρους Ομιλία), που θυμίζουν τα πέντε βιβλία του Μωυσή, και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη συστηματική παρουσίαση της διδασκαλίας του. Απ’ αυτή την όψη, αποκτά και μια ιδιαίτερη και σημαντική αξία.

Επιπλέον, ως Ιουδαίος τελώνης, ο Ματθαίος είχε άμεση γνώση της Παλαιάς Διαθήκης. Το Ευαγγέλιό του χαρακτηρίζεται από την συνεχή αναφορά σε προφητείες («ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου…»), αποδεικνύοντας ότι ο Ιησούς είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας και εκπληρωτής του Νόμου και των Προφητών.

Μήνυμα μεταμόρφωσης

Η καθιέρωση της 16ης Νοεμβρίου ως ημέρας μνήμης του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ματθαίου, δεν τιμά απλώς τον απόστολο, αλλά αναδεικνύει τη δύναμη της προσωπικής μεταμόρφωσης και μετάνοιας. Ο τελώνης, που κάποτε ζούσε αποκλεισμένος από την κοινωνία του Θεού λόγω του πλούτου και της αμαρτίας του, γίνεται συγγραφέας του Λόγου του Θεού.

Αγαπητοί αδελφοί, η εορτή υπενθυμίζει στον κάθε άνθρωπο ότι κανένα παρελθόν δεν είναι τόσο σκοτεινό ώστε να αποκλείει τη σωτηρία και καμία ιδιότητα δεν είναι ανώτερη της κλήσης του Χριστού. Η άμεση ανταπόκριση του Ματθαίου στο «ακολούθει μοι», παραμένει διαχρονικό πρότυπο για κάθε ένα από εμάς που καλείται να εγκαταλείψει την «έδρα του τελώνη» – κάθε τι δηλαδή που τον χωρίζει από την πνευματική ζωή – και ν’ ακολουθήσει τον Χριστό. Ας το τολμήσουμε λοιπόν.

Χριστάκης Ευσταθίου,

Θεολόγος