Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου: Λειτουργίες – Κηρύγματα 19-20 Ιουλίου 2025

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ – ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Γεώργιος την Κυριακή, 20 Ιουλίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Καθεδρικό Ναό Αποστόλου Βαρνάβα στη Λευκωσία. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας (περίπου στις 10.00π.μ.) θα ψαλεί παράκληση για την απελευθέρωση της νήσου μας από τον Τούρκο εισβολέα, την επιστροφή όλων των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες και τη διακρίβωση της ζωής των αγνοουμένων. Στη συνέχεια, ο Μακαριώτατος θα προστεί του Μνημοσύνου των πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή. Επιμνημόσυνο λόγο θα εκφωνήσει ο Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών κ. Χρήστος Ιακώβου.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος την Κυριακή, 20 Ιουλίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Πάντων των αγίων Αναργύρων στο Νέο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Νεαπόλεως κ. Πορφύριος την Κυριακή, 20 Ιουλίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίου Θεοδώρου στο Πολιτικό. Ακολούθως θα προστεί του Μνημοσύνου των πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος το Σάββατο, 19 Ιουλίου 2025, το εσπέρας, με την ευκαιρία της εορτής του Προφήτου Ηλιού θα συγχοροστατήσει με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κολωνείας κ. Αθανάσιο στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους αυτοστέγασης Γερίου. Την Κυριακή, 20 Ιουλίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίου Κασσιανού στη Λευκωσία, όπου θα προστεί των Μνημοσύνων των εκτοπισμένων της Αγκαστίνας. 

Ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αποστόλου Βαρνάβα Αρχιμανδρίτης Ιωάννης την Κυριακή, 20 Ιουλίου 2025, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου Μετοχίου της Ιεράς Μονής Αποστόλου Βαρνάβα στη Λευκωσία. 

 

Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου,

      16 Ιουλίου 2025

***************************************************

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ιακ. ε΄ 10-20

¹⁰ ὑπόδειγμα λάβετε, ἀδελφοί, τῆς κακοπαθείας καὶ τῆς μακροθυμίας τοὺς προφήτας, οἳ ἐλάλησαν τῷ ὀνόματι Κυρίου. ¹¹ ἰδοὺ μακαρίζομεν τοὺς ὑπομένοντας· τὴν ὑπομονὴν Ἰὼβ ἠκούσατε, καὶ τὸ τέλος Κυρίου εἴδετε, ὅτι πολύσπλαγχνός ἐστιν ὁ Κύριος καὶ οἰκτίρμων. ¹² Πρὸ πάντων δέ, ἀδελφοί μου, μὴ ὀμνύετε, μήτε τὸν οὐρανὸν μήτε τὴν γῆν μήτε ἄλλον τινὰ ὅρκον· ἤτω δὲ ὑμῶν τὸ ναὶ ναὶ, καὶ τὸ οὒ οὔ, ἵνα μὴ εἰς ὑποκρίσιν πέσητε. ¹³ Κακοπαθεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσευχέσθω· εὐθυμεῖ τις; ψαλλέτω. ¹⁴ ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου· ¹⁵ καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα, καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος· κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ. ¹⁶ ἐξομολογεῖσθε ἀλλήλοις τὰ παραπτώματα, καὶ εὔχεσθε ὑπὲρ ἀλλήλων, ὅπως ἰαθῆτε· πολὺ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη. ¹⁷ Ἠλίας ἄνθρωπος ἦν ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν, καὶ προσευχῇ προσηύξατο τοῦ μὴ βρέξαι, καὶ οὐκ ἔβρεξεν ἐπὶ τῆς γῆς ἐνιαυτοὺς τρεῖς καὶ μῆνας ἕξ· ¹⁸ καὶ πάλιν προσηύξατο, καὶ ὁ οὐρανὸς ὑετὸν ἔδωκε καὶ ἡ γῆ ἐβλάστησε τὸν καρπὸν αὐτῆς. ¹⁹ Ἀδελφοί μου, ἐάν τις ἐν ὑμῖν πλανηθῇ ἀπὸ τῆς ἀληθείας, καὶ ἐπιστρέψῃ τις αὐτόν, ²⁰ γινωσκέτω ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν.

Νεοελληνική Απόδοση

¹⁰ Πάρετε, αδελφοί μου, ως παράδειγμα κακοπαθείας, υπομονής και μεγαλοκαρδίας τους προφήτας, οι οποίοι σαν απεσταλμένοι και πρεσβευταί του Θεού ελάλησαν προς τους ανθρώπους εξ ονόματος του Κυρίου. ¹¹ Ιδού, μακαρίζομεν και καλοτυχίζομεν εκείνους, που δεικνύουν υπομονήν. Από την Αγ. Γραφήν έχετε ακούσει και μάθει την υπομονήν του Ιώβ και είδατε το χαρούμενον και ευτυχισμένον τέλος, που έδωσεν εις την δοκιμασίαν του ο Κυριος. Διότι ο Κυριος είναι πολυεύσπλαγχνος και γεμάτος συμπάθειαν και στοργήν. ¹² Προ πάντων δε, αδελφοί μου, μη καταφεύγετε στους όρκους. Μη ορκίζεσθε ούτε στον ουρανόν ούτε εις την γην ούτε κανένα άλλον όρκον. Να λέγετε πάντοτε την αλήθειαν και το “ναι”, που θα πήτε, να είναι αληθινόν και πραγματικόν “ναι” και το “όχι”, να είναι πράγματι “όχι”, δια να μη περιπέσετε εις την κρίσιν και καταδίκην εκ μέρους του Θεού. ¹³ Υπάρχει μεταξύ σας κανείς, που ταλαιπωρείται και θλίβεται; Ας προσεύχεται, ζητών από τον Θεόν παρηγορίαν και λύτρωσιν. Ευρίσκεται κανείς εις κατάστασιν ευθυμίας; Ας ψάλλη, δοξολογών τον Θεόν. ¹⁴ Είναι κανείς μεταξύ σας ασθενής; Ας προσκαλέση τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας και ας προσευχηθούν επάνω από αυτόν και δι’ αυτόν προς τον Θεόν, αλείψαντες αυτόν με έλαιον στο όνομα του Κυρίου. ¹⁵ Και η προσευχή αυτή, που θα εμπνέεται από την πίστιν και θα γίνεται με πίστιν, θα θεραπεύση και θα σώση τον άρρωστον από την σωματικήν ασθένειαν, και θα τον σηκώση ο Κυριος από το κρεββάτι της αρρώστιας· και εάν ο ασθενής έχη κάμει αμαρτίας, θα του συγχωρηθον εκ μέρους του Θεού. ¹⁶ Να εξομολογήσθε με ειλικρινή μετάνοιαν και συντριβήν μεταξύ σας τα αμαρτήματά σας και να προσεύχεσθε ο ένας υπέρ του άλλου, δια να θεραπευθήτε και από τας σωματικάς και από τας πνευματικάς ασθενείας. Διότι δέησις, η οποία προσφέρεται με πίστιν πολλήν προς τον Θεόν εκ μέρους του δικαίου, έχει μεγάλην δύναμιν και φέρει θαυμαστά αποτελέσματα. ¹⁷ Ο προφήτης Ηλίας ήτο άνθρωπος όμοιος με ημάς, με την αυτήν ασθενή ανθρωπίνην φύσιν. Και εν τούτοις με θερμήν προσευχήν πίστεως προσηυχήθη, δια να μη βρέξη, και δεν έβρεξεν ο Θεός επάνω εις την γην τρία έτη και εξ μήνας. ¹⁸ Και πάλιν προσηυχήθη, δια να βρέξη, και ο ουρανός έδωκε πλουσίαν βροχήν και εβλάστησεν και εκαρποφόρησε η γη. ¹⁹ Αδελφοί, εάν κανείς από σας παραπλανηθή και φύγη μακρυά από την χριστιανικήν αλήθειαν, και ο αδελφός τον επαναφέρη στον δρόμον του Θεού, ²⁰ ας γνωρίζη, ότι εκείνος που επαναφέρει έναν αμαρτωλόν από τον δρόμον της πλάνης του στον δρόμον της αληθείας, θα σώση μίαν ψυχήν από τον αιώνιον θάνατον και θα εξαλείψη πλήθος αμαρτιών, τας οποίας ο παραπλανηθείς αμαρτωλός είχε διαπράξει.

 

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. θ΄ 1 -8

¹ Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασεν καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. ² Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπεν τῷ παραλυτικῷ· Θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. ³ καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· Οὗτος βλασφημεῖ. ⁴ καὶ εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· Ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; ⁵ τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; ⁶ ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας – τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· Ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. ⁷ καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. ⁸ ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.

Νεοελληνική Απόδοση

¹ Αφού εμπήκε στο πλοίον ο Ιησούς, επέρασε την λίμνην και ήλθε εις την πόλιν του, δηλαδή την Καπερναούμ. ² Και ιδού έφεραν προς αυτόν ένα παραλυτικόν, κατάκοιτον επάνω στο κρεββάτι· και όταν είδεν ο Ιησούς την πίστιν του παραλυτικού και εκείνων, που τον έφεραν, είπε στον παραλυτικόν· “θάρρος, παιδί μου, μη φοβήσαι ότι αι αμαρτίαι σου θα εμποδίσουν την θεραπείαν· δια την πίστιν σου, σου έχουν ήδη συγχωρηθή αι αμαρτίαι”. ³ Και ιδού, μερικοί από τους γραμματείς που ήσαν παρόντες, εσκέφθησαν· “αυτός βλασφημεί (είναι ασεβής, διότι οικιειοποιείται την εξουσίαν του Θεού να συγχωρή αμαρτίας”). ⁴ Οταν δε ο Ιησούς, ως παντογνώστης, είδε ολοκάθαρα τας πονηράς σκέψεις των γραμματέων, είπε· “διατί κυκλοφορείτε στον νουν και την καρδίαν σας τέτοιες πονηρές σκέψεις; ⁵ Διότι, τι είναι ευκολώτερον να πη κανείς· Σου έχουν συγχωρηθή αι αμαρτίαι σου η να πη· Σηκω επάνω και περιπάτει; Το πρώτον, ως εσωτερικόν, δεν το βλέπει κανείς και επομένως δεν ημπορεί να το εξακριβώση. Το δεύτερον, ως εξωτερικόν και αισθητόν, δεν ημπορεί να το αρνηθή, όσον κακόπιστος και αν είναι. ⁶ Δια να ιδήτε δε και μάθετε καλά, ότι ο υιός του ανθρώπου έχει εξουσίαν να συγχωρή αμαρτίας και να θεραπεύη ασθενείας, τότε λέγει προς τον παραλυτικόν· “σήκω επάνω υγιής, πάρε το κρεββάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου”. ⁷ Και αμέσως εσηκώθη ο παραλυτικός εντελώς υγιής και επήγε στο σπίτι του. ⁸ Οταν δε τα πλήθη του λαού είδαν αυτό που έγινε, εθαύμασαν και εδόξασαν τον Θεόν, ο οποίος έδωσεν στον Ιησούν, που τον εθεωρούσαν ως ένα εκ των ανθρώπων, τέτοιαν εξουσίαν, να συγχωρή δηλαδή αμαρτίας και να θεραπεύη ασθενείας.

***************************************************

ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2025

ΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. θ΄ 1 -8) (Ιακ. ε΄ 10-20)

Η δύναμη της πίστης

«εγερθείς άρον σου την κλίνην και ύπαγε εις τον οίκον σου»

Σήμερα η Εκκλησία θέτει ενώπιό μας δύο σημαντικά γεγονότα που συνδέονται άρρηκτα με τη δύναμη της πίστης και το μεγαλείο της θείας αγάπης. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή που είναι απόσπασμα από το κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο (θ΄ 1-8) μας παρουσιάζει την εκπληκτική θεραπεία του παραλυτικού, ενώ η σημερινή μέρα παραπέμπει και στη μεγάλη μορφή του Προφήτη Ηλία του Θεσβίτου, του οποίου τιμούμε τη μνήμη.

Υπέρβαση ορίων

Η ευαγγελική περικοπή που ακούγεται σήμερα στους ναούς φέρει τον Χριστό να βρίσκεται στην Καπερναούμ, όταν του φέρνουν έναν παραλυτικό, ξαπλωμένο σε κρεβάτι. Σύμφωνα με την περιγραφή, η πίστη των ανθρώπων που τον μετέφεραν ήταν τόσο μεγάλη, που παρά το συνωστισμένο πλήθος, βρήκαν τρόπο να τον φέρουν μπροστά στον Κύριο. Και ο Χριστός, βλέποντας την πίστη τους, λέει στον παραλυτικό: «Θάρσει, τέκνον, αφέωνταί σου αι αμαρτίαι σου.»

Αυτή η φράση είναι το κλειδί. Παρατηρούμε ότι ο Χριστός δεν ξεκινά με τη σωματική θεραπεία, αλλά με τη συγχώρεση των αμαρτιών. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Διότι γνώριζε ότι η μεγαλύτερη ασθένεια του ανθρώπου δεν είναι η σωματική, αλλά η πνευματική – η ασθένεια της αμαρτίας που χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό. Οι γραμματείς και οι φαρισαίοι που φέρονται να ήταν παρόντες όταν συνέβαινε το θαυμαστό αυτό γεγονός, σκανδαλίστηκαν και βρήκαν αφορμή να σκεφθούν πονηρά ότι: «ούτος βλασφημεί.» Ποιος μπορεί να συγχωράει αμαρτίες, παρά μόνο ο Θεός;

Ο Χριστός, γνωρίζοντας τα κρύφια της σκληρής καρδιάς τους και διαβάζοντας τις σκέψεις τους, τους απάντησε ευθαρσώς, φανερώνοντας και την εξουσία του: «Τι ενθυμείσθε πονηρά εν ταις καρδίαις υμών; Τι γαρ εστιν ευκοπώτερον, ειπείν, Αφέωνταί σου αι αμαρτίαι σου, ή ειπείν, Έγερθι και περιπάτει;» Και για να τους δείξει ότι είχε την εξουσία να συγχωράει αμαρτίες, είπε στον παραλυτικό: «Εγερθείς άρον σου την κλίνην και ύπαγε εις τον οίκον σου.» Και αμέσως συνέβη το θαυμαστό γεγονός. Ο παραλυτικός σηκώθηκε, πήρε το κρεβάτι του και πήγε στο σπίτι του, δοξάζοντας τον Θεό.

Αυτό το θαύμα μας διδάσκει πολλά. Πρώτον, τη σημαντικότητα της πνευματικής θεραπείας σε σχέση με τη σωματική. Η συγχώρεση των αμαρτιών είναι το πρώτο και σημαντικότερο βήμα για την αποκατάσταση της αρμονικής σχέσης μας με τον Θεό και την κάρπωση της πνευματικής υγείας μας. Δεύτερον, μας φανερώνει τη δύναμη της συλλογικής πίστης. Η πίστη των φίλων του παραλυτικού αποδείχθηκε κινητήρια δύναμη για την θαυματουργική παρέμβαση του Χριστού. Τρίτον, αποκαλύπτει την θεϊκή εξουσία του Ιησού ως Υιού του Θεού, που έχει τη δύναμη να συγχωρεί αμαρτίες και να θεραπεύει κάθε ασθένεια.

Ηλίας: Ο άνθρωπος της της πίστης

Και τώρα, ας ενδιατρίψουμε και στη μεγάλη μορφή του Προφήτη Ηλία. Ο Ηλίας, μια μορφή φωτιάς και ζήλου για τον Θεό, έζησε σε μια εποχή βαθιάς πνευματικής παρακμής και κρίσης, όταν ο λαός του Ισραήλ είχε παραδοθεί στην ειδωλολατρία και γνώριζε ένα πρωτοφανή ξεπεσμό. Ο Ηλίας δεν δίστασε να σταθεί μόνος του ενάντια σε εκατοντάδες προφήτες του Βάαλ, προκαλώντας τους σε μια αναμέτρηση στο όρος Κάρμηλος για να φανεί ποιος είναι ο αληθινός Θεός. Είναι γνωστή η διήγηση που αντλείται από τις σελίδες της Παλαιάς Διαθήκης.

Με την ακαταμάχητη πίστη και την προσευχή του, ο Ηλίας κατέβασε φωτιά από τον ουρανό, καταναλώνοντας τη θυσία του, ενώ οι προφήτες του Βάαλ απέτυχαν παταγωδώς να το πράξουν. Ο Ηλίας ήταν ο άνθρωπος της προσευχής, ο άνθρωπος που έκλεισε και άνοιξε τον ουρανό, ο άνθρωπος που αναστάτωσε τη βασιλεία για χάρη του Θεού. Η ζωή του ήταν μια συνεχής μαρτυρία της δύναμης της πίστης και της υποταγής στο θέλημα του Θεού. Ένας αρμονικότατος, ευλογημένος και άγιος συνδυασμός.

Ο Ηλίας ο προφήτης δεν δίστασε να αντιμετωπίσει την εξουσία, να μιλήσει με την γλώσσα της αλήθειας, να ζήσει μια ζωή αφοσίωσης στον Θεό. Η πίστη του ήταν τόσο ακλόνητη, που τον καταξίωσε να μην γευθεί τον θάνατο, αλλά να αναληφθεί εν σώματι στον ουρανό με πύρινο άρμα. Πολύ παραστατική είναι προς τούτο η εικονογραφία αλλά και η υμνολογία της Εκκλησίας.

Το κοινό νήμα

Ποιο είναι, όμως, το κοινό νήμα που συνδέει αυτά τα δύο γεγονότα; Είναι, ακριβώς, η δύναμη της πίστης.

• Στο Ευαγγέλιο, η πίστη των φίλων έφερε τον παραλυτικό στον Χριστό και η πίστη του παραλυτικού άνοιξε την πόρτα στη συγχώρεση και την θεραπεία. Την εξασφάλιση και της πνευματικής αλλά και της σωματικής υγείας. Την αποκατάσταση της σχέσης με τον Θεό και το συνάνθρωπο, στην προοπτική μιας νέας κοινωνίας, εκείνης της Βασιλείας του Θεού.
• Ο Προφήτης Ηλίας, από την άλλη πλευρά, είναι ένα ζωντανό παράδειγμα του τι μπορεί να επιτύχει ένας άνθρωπος όταν έχει ακλόνητη πίστη στον Θεό. Η πίστη του ήταν το όπλο του ενάντια στην ειδωλολατρία, η πηγή της δύναμής του για να επιτελέσει θαύματα και να μιλήσει αλλά και να ελέγξει με παρρησία.

Και οι δύο αυτές παράμετροι, μας υπενθυμίζουν ότι ο Θεός ανταποκρίνεται στην πίστη μας. Όταν πιστεύουμε πραγματικά, όταν ζητάμε με ειλικρίνεια και ταπείνωση, ο Θεός ενεργεί με τρόπο που ξεπερνά κάθε ανθρώπινη λογική. Μας διδάσκουν ότι η πίστη δεν είναι απλά μια απλή αποδοχή, αλλά μια ενεργός δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει ζωές, να θεραπεύσει ασθένειες, να συγχωρεί αμαρτίες και να μας φέρει πιο κοντά στον Θεό, σε μια ανεπανάληπτη σχέση και κοινωνία μαζί του.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν, αδελφοί μου: Πόσο ζωντανή είναι η δική μας πίστη; Είμαστε πρόθυμοι να φέρουμε τις δικές μας «παραλυτικές» καταστάσεις, τις δικές μας αμαρτίες, και να τις εναποθέσουμε  μπροστά στον Χριστό με την ίδια πίστη που είχαν οι φίλοι του παραλυτικού; Έχουμε τον ζήλο του Προφήτη Ηλία για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη του Θεού;

Ας εμπνευστούμε από το Ευαγγέλιο και τον Προφήτη Ηλία. Ας καλλιεργήσουμε την πίστη μας, ας μετανοήσουμε για τις αμαρτίες μας και ας ζήσουμε μια ζωή κοντά στον Χριστό. Διότι, όπως ο ίδιος ο Κύριος διαβεβαίωσε «πάντα δυνατά τω πιστεύοντι». Αμήν.

 

Χριστάκης Ευσταθίου,

Θεολόγος