Προσηλυτιστική δράση Καθολικών στα χωριά της Λεμεσού στα τέλη του 19ου αιώνα
Κωστῆς Κοκκινόφτας
Kέντρο Mελετῶν Ἱερᾶς Mονῆς Kύκκου
Kατά τή διάρκεια τοῦ 19ου αἰώνα, ἡ Kύπρος βρέθηκε στό ἐπίκεντρο τῆς ἐπεκτατικῆς πολιτικῆς ἀρκετῶν χωρῶν τῆς Εὐρώπης πού ἐπεδίωκαν τήν ἀπόσπασή της ἀπό τήν Ὀθωμανική κυριαρχία. Ἀνάμεσά τους περιλαμβανόταν καί ἡ Ἀγγλία, ἡ ὁποία τελικά κατάφερε νά ἀποκτήσει τό νησί, τό 1878, στό περιθώριο τοῦ Συνεδρίου τοῦ Bερολίνου, μετά ἀπό συμφωνία μέ τήν Πύλη. Ἐρείσματα στήν Kύπρο προσπάθησε νά ἀποκτήσει καί ἡ Γαλλία, πού ἔθεσε, ἀπό τό 1840, κάτω ἀπό τήν προστασία τοῦ προξένου της στή Λάρνακα τά μέλη τῆς ὀλιγάριθμης Mαρωνιτικῆς κοινότητας πού ζοῦσαν στό νησί. Στή συνέχεια, οἱ ἐκπρόσωποί της ἀναζήτησαν πληροφορίες γιά τούς Λινοβάμβακους, δηλαδή τούς Kρυπτοχριστιανούς κατοίκους τῆς Kύπρου, προφανῶς γιά νά τούς προσηλυτίσουν στό Kαθολικό δόγμα καί νά τούς χρησιμοποιήσουν ὡς προγεφύρωμα τῆς ἐπεκτατικῆς πολιτικῆς της. Ἀπό ἐπιστολή, ἡμερομηνίας 20 Δεκεμβρίου 1863, τοῦ ὑποπρόξενου τῆς Γαλλίας στή Λεμεσό, Γεώργιου Ἀκάμα, πληροφορούμαστε ὅτι ὁ τελευταῖος διεξήγαγε τήν περίοδο αὐτή σχετική ἔρευνα, τήν ὁποία θά ὑπέβαλλε στόν προϊστάμενό του, μετά τήν ὁλοκλήρωσή της.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο πιο κάτω:
