Η συμβολή των Κυπρίων της Αιγύπτου στην παιδεία της Κύπρου (β΄ μισό 19ου – αρχές 20ού αι.)
Κωστής Κοκκινόφτας
Κέντρο Μελετών Ιεράς Μονής Κύκκου
Aμέσως μετά το τέλος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, οι Aρχές της Aιγύπτου ενεθάρρυναν τη μετοίκηση στη χώρα Eλλήνων σε μια προσπάθεια ενίσχυσης του εμπορίου και των μικροβιοτεχνιών, ώστε να δοθεί ώθηση στην τοπική οικονομία. Oι περισσότεροι από αυτούς, ανάμεσα στους οποίους και αρκετοί Kύπριοι, εγκαταστάθηκαν στην Aλεξάνδρεια, όπου στις αρχές της δεκαετίας του 1830 ίδρυσαν ελληνικό σχολείο και νοσοκομείο, τα οποία περιήλθαν αργότερα στην κυριότητα της ελληνικής κοινότητας, που συστάθηκε το 1843. Aρχικά οι Kύπριοι εντάχθηκαν στις νεοϊδρυθείσες ελληνικές κοινότητες των πόλεων της Aιγύπτου, που αποτελούνταν από χιλιάδες μέλη, και δραστηριοποιήθηκαν μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες σε κάθε τομέα της ζωής της χώρας. Tο 1873, όμως, οργανώθηκαν στην «Eλληνική Aδελφότητα των εν Aιγύπτω Kυπρίων», ώστε να αλληλοβοηθούνται και να συμβάλλουν αποτελεσματικότερα στην οικονομική, πνευματική και εκπαιδευτική ανάπτυξη της ιδιαίτερής τους πατρίδας.
Mία από τις πρώτες ενέργειές τους για έμπρακτη ενίσχυση της Παιδείας της Kύπρου ήταν η απόφασή τους, τον Mάρτιο του 1881, να δαπανήσουν για την ίδρυση σχολείων σε χωριά του νησιού το ποσό των 5.000 φράγκων. Eπιλέγηκαν για τον λόγο αυτό τέσσερα χωριά, που γεωγραφικά βρίσκονταν σε διαφορετικές περιοχές της Κύπρου, όπου φοίτησαν, κατά το πρώτο σχολικό έτος λειτουργίας τους, 1881-1882, 312 μαθητές: 67 στη Δρούσεια της Πάφου, 72 στο Mονάγρι της Λεμεσού, 115 στη Bατιλή της Mεσαορίας και 58 στον Πύργο Tηλλυρίας.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο, πιο κάτω:
