Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Κορνηλίου (13 Σεπτεμβρίου)

Σήμερα, η Εκκλησία εορτάζει τα Προεόρτια της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και τα Εγκαίνια του Ναού Της του Χριστού Αναστάσεως, το 336 μ.Χ.

Ο υμνογράφος εκφράζεται θεολογικά με την ευκαιρία των εγκανίων του ναού της Αναστάσεως, της νέας Σκηνής και του ζωηφόρου Σταυρού: «Σήμερον ὁ δεύτερος Ἀδάμ, Χριστὸς ἀνέδειξε, Παράδεισον νοητόν, τὴν νέαν ταύτην σκηνήν, φέρουσαν κατὰ ξύλου τοῦ τῆς γνώσεως, τὸ ζωηφόρον τοῦ Σταυροῦ, ὅπλον τοῖς ψάλλουσιν· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.» (Κανὼν β’, ᾨδὴ η’, τῶν Ἐγκαινίων. Ἦχος δ’).

Ο Ιερομάρτυρας Κορνήλιος ήταν Ρωμαίος εκατόνταρχος και θεοσεβούμενος άνθρωπος. Ομολόγησε τη πίστη και εντάχθηκε στη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία χάρη στο κήρυγμα του Απ. Πέτρου. Με την απόκτηση της γνήσιας εμπειρίας του εκκλησιαστικού φρονήματος, ξεκίνησε να διδάξει και ο ίδιος στη Φοινίκη, Κύπρο, Αντιόχεια και Έφεσο.

Χειροτονήθηκε ιεράρχης της επισκοπής Σκήψεως, Τρωική πόλη της Μυσίας στην Μ. Ασία. Χάρη στη θαρραλέα ομολογία του απέναντι στους ειδωλολάτρες, πολλοί ήσαν εκείνοι που θέλησαν και βαπτίστηκαν. Αυτό, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και ζηλοφθονία.

Έτσι, ο Έπαρχος Δημήτριος τον συνέλαβε, τον οδήγησε σε ειδωλολατρικό ναό όπου τον πίεσε δημόσια να αρνηθεί το Χριστό. Εκείνος όμως βρήκε την ευκαιρία να διδάξει το Ευαγγέλιο και να προαναγγείλει ένα σεισμό, από τον οποίο θα εσώζοντο ο έπαρχος, η σύζυγος και ο γιος τους. Μετά το γεγονός πείστηκαν, ομολόγησαν τον αληθινό Θεό και βαπτίστηκαν χριστιανοί. Ο Κορνήλιος ελεύθερος πλέον, συνέχισε το έργο του. Κοιμήθηκε ειρηνικά σε βαθιά γεράματα.

Τόσο οι θερμές προσευχές, όσο τα έργα ελέους και φιλανθρωπίας φανερώνουν την αγάπη των Ιεραρχών προς το συνάνθρωπο. Πρόκειται για αρετές, καρπούς της χάρης του Αγίου Πνεύματος.

Ο Σταυρός του Κυρίου είναι το μέτρο του αγώνα, της ταπείνωσης, της αγάπης και της υπομονής του ανθρώπου που γνώρισε και ζει το Χριστό εντός της Παραδόσεως της Αγίας μας Εκκλησίας. Διαρκώς φέρει τον προσωπικό του σταυρό αγόγγυστα προσβλέποντας στον Εσταυρωμένο και Αναστημένο Κύριο.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου