Σχολή Βυζαντινής Μουσικής Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου

Ἡ Σχολὴ Βυζαντινῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κύπρου ἐπανιδρύθηκε τὸ 2014, μὲ πρωτοβουλία τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου κυροῦ Χρυσοστόμου Β΄. Ἡ Σχολὴ ἀποτελεῖ τὴν ὀργανικὴ συνέχεια τῶν Σχολῶν, οἱ ὁποῖες λειτούργησαν μὲ τὴν εὐλογία τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κύπρου, ἀπὸ τὸν ἐθνοϊερομάρτυρα Ἀρχιεπίσκοπο Κυπριανὸ (+1821) μέχρι τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Α΄, μὲ ἐπιφανεῖς διδασκάλους, ὅπως τοὺς Στυλιανὸ Χουρμούζιο καὶ Θεόδουλο Καλλίνικο, Ἀρχόντων Πρωτοψαλτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.

Βασικὲς ἐπιδιώξεις τῆς Σχολῆς εἶναι ἡ μεταλαμπάδευση τῆς γνώσης καὶ τῆς ἐμπειρίας τῆς ψαλτικῆς τέχνης στοὺς μαθητὲς σὲ θεωρητικὸ καὶ πρακτικὸ ἐπίπεδο, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ στελέχωση τῶν ἱερῶν ἀναλογιῶν τῶν ναῶν τῆς ἀρχιεπισκοπικῆς περιφέρειας, μὲ καταρτισμένους ψάλτες πρὸς τὴν σωστὴ καὶ ἐπαρκῆ τέλεση τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν. Στὴ σχολὴ διδάσκεται ἡ ὕλη μαθημάτων, ἡ ὁποία  χρησιμοποιεῖται στὶς ἀντίστοιχες Σχολὲς τῆς Ἑλλάδος. Οἱ μαθητὲς μετὰ ἀπὸ ἐτήσιες προφορικὲς ἐξετάσεις στὰ 5 ἔτη τοῦ κύκλου μαθημάτων, παρακάθονται σὲ ἐξετάσεις γιὰ λήψη πτυχίου.

Τὰ μαθήματα τῆς Σχολῆς χωρίζονται σὲ τέσσερις κύκλους μαθημάτων, μὲ τὸν κάθε κύκλο νὰ ἀσχολεῖται μὲ ἕνα εἶδος της ψαλτικῆς μελοποιίας. Ὁ κάθε κύκλος μαθημάτων χωρίζεται σὲ ἐπίπεδα, σύμφωνα μὲ τὴν διδαχθεῖσα ὕλη ποὺ ἔχει παραδοθεῖ στὸ κάθε ἀκαδημαϊκὸ ἔτος. Στὰ πλαίσια τῆς διδασκαλίας τῆς ψαλτικῆς τέχνης οἱ μαθητὲς ἐνθαρρύνονται νὰ συμμετέχουν στὶς ἀκολουθίες τῆς ἐκκλησίας καὶ νὰ παρακολουθοῦν στὸ ἀναλόγιο καταξιωμένους ψάλτες.

Ἀρκετοὶ ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τῆς Σχολῆς συμμετέχουν στὶς ἀκολουθίες ναῶν τῆς ἀρχιεπισκοπικῆς περιφέρειας, ὅπως τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Ἀποστολου Βαρνάβα, τῆς Παναγίας Φανερωμένης, τοῦ Ναοῦ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας καὶ ἀλλοῦ. Ἀρκετοὶ ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τῆς Σχολῆς συμμετέχουν στὸν Χορὸ Ψαλτῶν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κύπρου «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς» ὅπου ἡ συμμετοχή τους, τοὺς βοηθᾶ ἔτσι ὥστε νὰ ἐντρυφήσουν στὸ εἶδος τῶν ψαλτικῶν μαθημάτων ποὺ ἐκτελεῖται ἀπὸ τὴν χορωδία, καθὼς γνωρίζουν καὶ τὸ χορωδιακὸ πνεῦμα τῆς συμψαλμωδίας, βασικὸ χαρακτηριστικό, τὸ ὁποῖο χρειάζεται νὰ ἔχουν οἱ ψάλτες.

Βασικὴ ἀρχὴ τῆς Σχολῆς εἶναι ὅτι “τὸν ἐρχόμενον πρός με οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω” (Ἰω. 6, 38), διακρίνοντας ἑκάστου τὸ “ἴδιον χάρισμα” (Α΄ Κορ. 7, 7), οἱ διδάσκοντες καθοδηγοῦν τὸν καθένα νὰ καλλιεργήσει τὸ τάλαντό του, οὕτως ὥστε νὰ βρεῖ τὸν κατάλληλο ρόλο, μὲ τὸν ὁποῖον μπορεῖ νὰ διακονήσει καλύτερα τὴν Ἐκκλησία στὸ ἀναλόγιο (ψάλτης, ἰσοκράτης, ἀναγνώστης), καθιστώντας ἔτσι τοὺς μαθητὲς καὶ ἀποφοίτους τῆς Σχολῆς πολύτιμους βοηθοὺς τῶν ἱερέων στὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες.