Θεολογικά και άλλα θέματα

Τά κατά τόν εὐαγγελισμό τῆς ἁγίας Παρθένου Μαρίας γεγονότα

Σταύρου Τσουλούπα, Θεολόγου Ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Υπεραγίας Θεοτόκου συνιστᾶ κορυφαῖο γεγονός τῆς Θείας Οἰκονομίας καί θεμελιώδη ἄξονα τῆς Χριστολογικῆς καί Σωτηριολογικῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας, καθώς σηματοδοτεῖ τήν ἔναρξη τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ καί Πατρός. Ἡ Παναγία, ὡς σκεῦος ἐκλογῆς καί πρόσωπο τῆς ἀπόλυτης ὑπακοῆς, ἀναδεικνύεται τό κατεξοχήν ὄργανο τῆς θείας συγκαταβάσεως καί τῆς φανερώσεως τοῦ Μυστηρίου τοῦ Χριστοῦ, ἀποκαλύπτοντας ταυτόχρονα τό πρότυπο τῆς ἀνθρώπινης συνεργίας στό ἔργο τῆς Θείας Οἰκονομίας, καθώς καί τήν κλήση κάθε ἀνθρώπου νά μετέχει ἐνεργά στή σωτηρία διά τῆς χάριτος καί τῆς ὑπακοῆς στό...

Ἡ Θεολογία τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου

Γιά τούς ἀνά τήν οἰκουμένην χριστιανούς ἡ 25η Μαρτίου εἶναι μιά μέρα ἀπερίγραπτης χαρᾶς. Ἀπό τή μιά ὁλόκληρη ἡ φύση ἀναζωογονεῖται ἕνεκα τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας, ἡ ὁποία δηλώνει τόν ἐρχομό τῆς ἄνοιξης. Τό φῶς τῆς ἡμέρας μεγαλώνει ἐνῶ τό σκοτάδι τῆς νύχτας μικραίνει. Ἀπό τήν ἄλλη, αὐτή τήν ἡμέρα ἑορτάζουμε τήν ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ἡ σπουδαιότερη ἀπό τίς Θεομητορικές ἑορτές, λόγω τῆς δογματικῆς της σημασίας. (περισσότερα…)

Λόγος Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος

ΛΟΓΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ Περί μετανοίας  (Διά την πραγματικήν και γνησίαν μετάνοια και διά τους αγίους καταδίκους και διά την Φυλακήν) Ο Ιωάννης κάποτε,(την ημέρα της Αναστάσεως), έτρεξε πρίν από τον Πέτρο (στον τάφο του Κυρίου). Και εμείς ετοποθετήσαμε τον λόγο της υπακοής πρίν από τον λόγο της μετανοίας. Διότι ο Ιωάννης έγινε τύπος υπακοής, ενώ ο Πέτρος μετανοίας. Μετάνοια σημαίνει ανανέωσις του βαπτίσματος. Μετάνοια σημαίνει συμφωνία με τον Θεόν για νέα ζωή. Μετανοών σημαίνει αγοραστής της ταπεινώσεως. Μετάνοια σημαίνει μόνιμος αποκλεισμός κάθε σωματικής παρηγορίας. Μετάνοια σημαίνει σκέψις αυτοκατακρίσεως, αμεριμνησία για όλα τα...

Δημοσιεύματα για την εκπαίδευση στον Καραβά (αρχές 20ού αιώνα)

Kωστής Kοκκινόφτας Kέντρο Mελετών Iεράς Mονής Kύκκου Σύμφωνα με σχετικές μαρτυρίες, στα χρόνια της Tουρκοκρατίας οι κάτοικοι του Kαραβά μάθαιναν γραφή και ανάγνωση από τους μοναχούς της παρακείμενης Mονής της Aχειροποιήτου, ή από μερικούς εγγράμματους συγχωριανούς τους, που δίδασκαν, ενώ ασχολούνταν και με τις καθημερινές εργασίες τους. Στη συνέχεια, γύρω στο 1855, λειτούργησε οργανωμένο σχολείο στο συνοδικό της Aχειροποιήτου, που παραχωρήθηκε για τον σκοπό αυτό από τον Mητροπολίτη Kυρηνείας (1852-1862) Mελέτιο A΄, τον άμεσο προϊστάμενο της Mονής, και με πρώτο δάσκαλο τον Aθανάσιο Tριανταφυλλίδη από το Mεσολόγγι. Mερικά χρόνια αργότερα το σχολείο...

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα Κυριακῆς Δ΄ Νηστειῶν

Διακόνου Μιχαήλ Νικολάου Θεολόγου (Ἑβρ. στ΄, 13-20) Ἀδελφοί, τῷ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ’ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ’ ἑαυτοῦ, 14 λέγων· ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε· 15 καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας. 16 ἄνθρωποι μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος· 17 ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ, ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ, 18 ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχομεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι...

1400 χρόνια Ακαθίστου Ύμνου

Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου Ἡ Ἐκκλησία πάντα σεμνύνεται γιὰ τὸ πρόσωπο τῆς Θεοτόκου. Τὴν γεραίρει ἀκατάπαυστα καὶ τὴν τοποθετεῖ πάνω καὶ ἀπὸ ἀγγέλους καὶ ἀρχαγγέλους, στὸ μεθόριο τῆς Θεότητος καὶ τῆς ἀνθρωπότητος. Τὰ Χερουβὶμ καὶ τὰ Σεραφὶμ πετοῦν φοβισμένα γύρω ἀπὸ τὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ. Μιὰ λειτουργική μας εὐχή, ἀναφερόμενη σ’ αὐτό, λέγει ὅτι: «Κύκλῳ ἑστῶτα καὶ περιιπτάμενα, φόβῳ τῆς ἀπροσίτου δόξης κατακαλύπτεται». Γιὰ τὴν Παναγία, ὅμως, εἶναι γραμμένο στὴν Ἁγία Γραφή: «Παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου, ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ, περιβεβλημένη, πεποικιλμένη». Περιβεβλημένη τὶς ἀρετές της σὰν ἄλλον πολύτιμο, χρυσοῦν, διάκοσμο,...

«Χαῖρε ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα»

Δ΄ ΣΤΑΣΙΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ «Χαῖρε ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα» Ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, εἶναι ἕνα ποίημα πρὸς τὴν Παναγία. Εἶναι ὁ ὡραιότερος ὕμνος ποὺ γράφτηκε γι’ αὐτήν. Ἀπὸ ἄποψι καλλιτεχνικὴ ἀποτελεῖ ἕνα ἀριστούργημα ποιήσεως. Ὁ ποιητὴς τοῦ ὕμνου, ποὺ ἀπὸ ταπεινοφροσύνη μᾶς ἀπέκρυψε τὸ ὄνομά του, ἐπιστράτευσε ὅλη του τὴν τέχνη, καὶ μὲ εἰκόνες, παρομοιώσεις, ἀντιθέσεις καὶ ἄλλα ποιητικὰ σχήματα προσπάθησε νὰ ἐγκωμιάσει τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Κι αὐτὸ διότι ἡ Παναγία εἶναι τὸ ἁγιώτερο πλάσμα ποὺ γνώρισε ὁ κόσμος, τὸ τελειότερο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, τὸ πρόσωπο ἐκεῖνο ποὺ ἔπαιξε...

19 Μαρτίου 1989: Όταν οι γυναίκες επέστρεψαν στην Άχνα και έψαλαν τον Ακάθιστο Ύμνο στον Ι. Ν. της Αγίας Μαρίνας

Σωτηρούλα Βασιλείου, Δρ Ιστορίας 19 Μαρτίου 1989, Κυριακή της Ορθοδοξίας διεξήχθησαν οι πιο μαχητικές και οι μαζικές πορείες του αντικατοχικού κινήματος «Οι γυναίκες επιστρέφουν», σε Άχνα και Λύμπια. Στην Άχνα οι γυναίκες κατάφεραν να σπάσουν τον κατοχικό κλοιό. Μια ομάδα μπήκε στο ερειπωμένο χωριό, έφτασε στον λεηλατημένο ναό της Αγίας Μαρίνας και εκεί έψαλαν τον Ακάθιστο Ύμνο: Διαβάζουμε στον «Φιλελεύθερο» της 20ής Μαρτίου: «Ο Ακάθιστος Ύμνος αναπέμφθηκε χθες για πρώτη φορά μέσα από έρημη σκλαβωμένη εκκλησία, μετά από 15 χρόνια. Και χθες ήταν Κυριακή της Ορθοδοξίας. Τον ύμνο ανέπεμψαν με ιερή συγκίνηση στην εκκλησία Αγίας...

Ὁ Μηδενισμὸς τοῦ Ἀνθρώπου

του † π. Αθανασίου Γιέφτιτς (πρώην Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης) Τὸ ὅλο πρόβλημα γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἀκριβῶς αὐτό: νὰ εὑρεθεῖ ἐν τῷ Χριστῷ καὶ νὰ μὴ ἐκπέσει Αὐτοῦ, ἢ ἀφοῦ ἐξέπεσε (ὁ Ἀδὰμ καὶ ἐμεῖς) νὰ εὑρεθεῖ καὶ πάλι ἐν Αὐτῷ ὡς Θεῷ του καὶ ἀνθρώπῳ του, διότι ὁ Λόγος Χριστὸς διὰ τοῦτο ἀκριβῶς καὶ ἐδημιούργησε τὸν ἄνθρωπο, διὰ νὰ τὸν ἑνώσει μεθ᾿ Ἑαυτοῦ, νὰ τὸν «ἐνυποστήσει» ἐν Ἑαυτῷ, ὅπως λένε οἱ Πατέρες, καὶ ἔτσι νὰ τὸν ὁδηγήσει στὴν πληρότητά του ὡς ἀνθρώπου καὶ νὰ τὸν θεώσει, δηλαδὴ μὲ μία λέξη...