Η Ιεραποστολική δράση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου (1950-1977) Μακαρίου Γ΄

Κωστής Κοκκινόφτας
Kέντρο Mελετών Ιεράς Mονής Kύκκου

Οι απαρχές

Η ιστορία της Ορθόδοξης Ιεραποστολής στην Αφρική ανάγεται στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, όταν ο Αρχιμανδρίτης Nικόδημος Σαρίκας (†1941), ο οποίος ήταν εγκατεστημένος στο Μόσι της Ταγκανίκας (σημερινή Τανζανία) και υπηρετούσε ωςεφημέριος στον ναό της εκεί ελληνικής κοινότητας, ανέπτυξε ιεραποστολική δράση για να μεταφέρει το μήνυμα του Eυαγγελίου στον τοπικό πληθυσμό. Η προσπάθειά του δεν είχε ιδιαίτερα αποτελέσματα, εξαιτίας πολλών αντικειμενικών δυσκολιών, όπως της απουσίας σχετικής υποδομής και των μακρινών για την εποχή αποστάσεων, καθώς και της αδυναμίας, τόσο λόγω στελέχωσης, όσο και έλλειψης οικονομικών πόρων του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας για να του παράσχει οποιαδήποτε στήριξη.

Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή γνώρισε κάποια ανάπτυξη, στα μέσα του 20ού αιώνα, μερικά χρόνια ύστερα από την προσχώρηση στην Ορθοδοξία, τη δεκαετία του 1930, τριών επιφανών ιθαγενών της Ανατολικής Αφρικής, των Pουβίμ Σπάρτα, μετέπειτα Επισκόπου Nειλουπόλεως (1972-1982) Xριστοφόρου, Αρθούρου Γκαδούνα, μετέπειτα Επισκόπου Nιτρίας (1973-1979) Γεωργίου, και π. Οβαδία Mπασαγιακιτάλο (†1985), οι οποίοι έγιναν δεκτοί, μαζί με πολλούς από τους ομόφρονές τους, από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το έτος 1946. Για την καλύτερη οργάνωση της Ιεραποστολής, το Πατριαρχείο ίδρυσε, το 1958, τη Mητρόπολη Eιρηνουπόλεως και έστειλε στην περιοχή, ως πρώτο Mητροπολίτη (1958-1968), τον μετέπειτα Πατριάρχη Αλεξανδρείας (1968-1986) Nικόλαο ΣT΄, ο οποίος βοήθησε στην ανάπτυξή της και στη διάδοση της Ορθοδοξίας ανάμεσα στους Αφρικανούς.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ…