Θεολογικά κείμενα

Ὁμιλία στὴν ἑορτὴ τῶν ὁσίων καὶ θεοφόρων πατέρων ἡμῶν Βαρνάβα καὶ Ἱλαρίωνος τῶν ἐν Περιστερώνῃ τῆς Μόρφου κειμένων (21/10)

Ἀρχιμανδρίτης Φώτιος Ἰωακεὶμ Ἡ σύντομη, ἀλλὰ γεμάτη ἀπὸ ὑψηλὰ νοήματα καὶ θεῖες διδαχὲς εὐαγγελικὴ περικοπή, ποὺ μόλις ἀκούσαμε (Λουκ. 6, 17-23), ἀγαπητοί μου ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί, μᾶς παρουσιάζει μὲ ἐξαιρετικὴ λιτότητα, μὰ καὶ συνάμα ἀνάγλυφη παραστατικότητα, ὡραιότατες στιγμὲς ἀπὸ τὴν ἐπὶ γῆς θαυμαστὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Κύριος βρέθηκε κάποτε σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς ὄμορφες ἐκεῖνες καὶ εὔφορες ἐκτεταμένες πεδιάδες τῆς Ἰουδαίας, ὅπου μαζεύτηκε ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν του, καθὼς καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπ᾽ὅλη τὴν Ἰουδαία, τὰ Ἱεροσόλυμα, ἀκόμη κι ἀπ᾽ τὶς παραλιακὲς πόλεις τῆς Φοινίκης...

Ἅγιος Μνάσων Ἐπίσκοπος Ταμασοῦ

Γιώργου Μυλωνᾶ Θεολόγου Τό ἱστορικό πλαίσιο τοῦ βίου τοῦ Ἁγίου Μνάσωνα. Ἡ Κύπρος, ἤδη ἀπό τούς ἀποστολικούς χρόνους δέχτηκε καί σταδιακά προσέλαβε καθολικά τήν Χριστιανική ἀλήθεια. Καθοδηγούμενοι ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, «ἐκπεμφθέντες ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου»[1] καθώς μαρτυρεῖ τό βιβλίο τῶν Πράξεων, οἱ Ἀπόστολοι Παῦλος, Βαρνάβας καί Μᾶρκος Ἰωάννης ταξίδευσαν στήν Κύπρο ὅπου ἀνέλαβαν τόν εὐαγγελισμό τῆς νήσου. Ἔτσι ξεκινᾶ στήν Κύπρο ἡ μακραίωνη ἐκκλησιαστική παράδοσή της στηριγμένη στήν ἀποστολική διαδοχή. Ἕνα μεγάλο πλῆθος Ἁγίων Ἀποστόλων, Ἱεραρχῶν, Μαρτύρων καί Ὁσίων κοσμεῖ τήν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου. Μεταξύ τῶν Ἁγίων τῆς Κύπρου...

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς μνήμης πάντων τῶν ἐν τῇ νήσῳ Κύπρῳ διαλαμψάντων Ἁγίων

Πρωτ. Μιχαὴλ Βοσκοῦ Θεολόγου Σὲ κάθε ἡμέρα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους ἑορτάζεται ἡ μνήμη πολλῶν ἁγίων, τὰ ὀνόματα τῶν ὁποίων ἀκοῦμε κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ὄρθρου, ὅταν ἀναγινώσκεται τὸ Συναξάριον τῆς ἡμέρας. Στὴν ἀνεξάντλητη χορεία τῶν ἁγίων, ὡστόσο, δὲν περιλαμβάνονται μόνο οἱ ἅγιοι ποὺ καταγράφονται στὸ Συναξάριον κάθε ἡμέρας. Περιλαμβάνεται καὶ πλῆθος ἄλλων ἁγίων ἀφανῶν καὶ ἀγνώστων, παλαιοτέρων καὶ νεωτέρων, ἀφοῦ ἡ Ἁγία ἡμῶν Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν παύει νὰ γεννᾶ συνεχῶς νέους ἁγίους. Ἔτσι, λοιπόν, γιὰ νὰ ἑορτάζονται ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀφανεῖς καὶ ἄγνωστοι ἅγιοι, καθιερώθηκε πέραν τῆς καθ’ ἡμέραν μνήμης τους νὰ...

Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Γ΄: Κύπρος η Αγία Νήσος

ΚΥΠΡΟΣ Η ΑΓΙΑ ΝΗΣΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ 1997 ΠΡΟΛΟΓΟΣ Ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος ὁ Γ´ ἐπεχείρησε μὲ τὴ μελέτη του «Κύπρος ἡ Ἁγία Νῆσος» νὰ συγκεντρώσει τοὺς Ἁγίους τῆς Κύπρου καὶ νὰ τοὺς παρουσιάσει κατ᾿ ἐξοχὴν στὸ ὀρθόδοξο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Γνώριζε ὅτι τὸ ἐγχείρημα δὲν ἦταν εὔκολο. Εἶχε λάβει ὑπ᾿ ὄψιν ὅλα, σχεδόν, ὅσα εἶχαν γραφῆ γιὰ τοὺς Ἁγίους τῆς Κύπρου, ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν ἐκτεταμένη βιβλιογραφία ποὺ παραθέτει στὸ τέλος τῆς μελέτης του. Δὲν ἔδωσε ὅμως σ᾿ αὐτὴ αὐστηρὰ ἐπιστημονικὸ χαρακτήρα, ἐπειδὴ ἤθελε νὰ εἶναι προσιτὴ σ᾿ ἐκείνους γιὰ τοὺς...

Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Κυρήνειας Παύλος ως λειτουργός του Μυστήριου της Ιεράς Εξομολογήσεως

Επί τη συμπληρώσει 14 ετών από την προς Κύριον εκδημία του (1 Οκτωβρίου 2011) Χριστόδουλου Γ. Παχουλίδη Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Κυρηνείας Παύλος, κατά τη δεκαοκταετή παρουσία του στο Μητροπολιτικό Θρόνο Κυρηνείας, καθώς και καθ’ όλη την Ιερατική σταδιοδρομία του, υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες πνευματικές μορφές της Κυπριακής Εκκλησίας. (περισσότερα…)

«Μέγα οὖν καί πάνυ μέγα τό τῆς ταπεινοφροσύνης χρῆμα…» κατά τόν Ἅγιο Νεόφυτο τόν Ἔγκλειστο

Διακόνου Μιχαήλ Νικολάου Θεολόγου «Μέγα οὖν καί πάνυ μέγα τό τῆς ταπεινοφροσύνης χρῆμα, ὅτι Χριστοῦ δόμα (δῶρον) καθέστηκε»[2]. Μεγάλη ἡ ἀλήθεια τήν ὁποία διακηρύττει ὁ Ἅγιος Νεόφυτος γιά τήν ὑψοποιό καί θεοποιό ἀρετή τῆς ταπείνωσης. Πράγματι, ἡ ἀρετή αὐτή εἶναι τό θεμέλιο καί ἡ βάση τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Εἶναι τό πρωταρχικό καθῆκον τοῦ χριστιανοῦ, διότι ὅπως ἀναφέρει ὁ Ἅγιος «καλή δέ καί ἡ μακαρία ταπείνωσις, ὅτι Χριστοῦ μαθητής ὁ ταπεινός ἀναδείκνυται»[3]. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μέ τήν ἔνσαρκο παρουσία τοῦ πρῶτος διδάσκει ἔμπρακτα τό ταπεινό φρόνημα, μέ τή...

Ὁ ἅγιος Νεόφυτος καὶ ὁ καημὸς τῆς Ρωμιοσύνης στὸ ποίημα τοῦ Γιώργου Σεφέρη «Nεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος μιλᾶ». Ἕνα μικρὸ σχόλιο.

Δρ. Νίκου Ὀρφανίδη Φιλολόγου – Λογοτέχνη Tὸ ποίημα «Nεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος μιλᾶ» τοῦ Γιώργου Σεφέρη παραπέμπει στὴν πολιτικὴ ἐμπειρία, τόσο τοῦ Βυζαντινοῦ, ὅσο καὶ τοῦ νεότερου Ἑλληνισμοῦ τῆς Kύπρου. Στὴν ἐμπειρία τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς, τῆς Ρωμιοσύνης, ποὺ ζεῖ καὶ δοκιμάζει γιὰ αἰῶνες τὸν ἀμοραλισμὸ καὶ τὴν ἀθλιότητα καὶ πολεμικὴ τῶν Ευρωπαίων τῆς Δύσεως. Μαζὶ παραπέμπει στὴν ἀγγλικὴ ἀποικιοκρατία, καὶ συνακόλουθα στὴν ἀναμέτρηση καὶ τὴ σύγκρουση τοῦ Ἑλληνισμοῦ μὲ τὴ Δύση. Tόπος καὶ χρόνος σύνθεσης τοῦ ποιήματος ἡ Ἐγκλείστρα: «Ἐγκλείστρα, 21 Nοεμ. ’53.» Ἔτσι ὑποσημειώνεται στὸ ποίημα. Εἶναι ἀκόμα καὶ οἱ σχετικὲς ἐγγραφὲς ἀπὸ τὶς Mέρες...

Ποιό εἶναι τό δένδρο τῆς Ζωῆς καί πῶς βιώνεται;

Ἐπισκόπου Καρπασίας κ. Χριστοφόρου Ὅταν ὁ Κύριος σέ μιά συνομιλία Του μέ τούς μαθητές Του τούς προεῖπε τὸν ἀποχωρισμό Του ἀπό αὐτούς, τά περί τῆς σταυρικῆς Του θυσίας καί τὴν ἄρνηση τοῦ Πέτρου, αὐτοί ἄρχισαν νά ταράσσονται καί νά στενοχωροῦνται. Γιά νά τούς παρηγορήσει ὁ Κύριος καί νά τούς δώσει θάρρος, τούς ἀποκάλυψε κάποιες βαθειές θεολογικές ἀλήθειες, πού ἐάν κάποιος ἐμβαθύνει σ’ αὐτές, τότε ὄχι μόνο θά ἔχει τήν θεία παρηγοριά, ἀλλά καί τήν ἀληθινή γνώση τοῦ Θεοῦ (Ἰωάν. ιδ΄, 16). Τί τούς εἶπε; Τό πρώτο πού τούς εἶπε ἦταν νά μήν ταράσσοννται, νά...

Ὁ σωστός τρόπος ὑπακοῆς

† Ἀρχιμ. Εὐσέβιου Βίττη Ποιός εἶναι ὁ σωστός τρόπος ὑπακοῆς; Ποιά εἶναι ἡ σωστή μορφή της; Ἡ ὑπακοή μπορεῖ νά εἶναι μόνο ἐξωτερική χωρίς ἐσωτερικό βάθος ἤ ἐσωτερική, μέ ἀναγκαῖες ὅμως τίς ἐξωτερικές ἐκδηλώσεις της. Ἡ ἐξωτερική ὑπακοή μοιάζει μέ τήν κοσμική πειθαρχία καί δέν ἀγγίζει τό ἐσωτερικό ἐκείνου πού τήν ἀσκεῖ ἔτσι. Μοιάζει μέ τήν πειθαρχία πού ἐπιβάλλουν οἱ ἀνθρώπινοι νόμοι, εἶναι δουλική καί κινεῖται ἀπό τόν φόβο τῆς τιμωρίας τοῦ Θεοῦ ἤ ἀπό ἄλλα ὄχι γνήσια ἐλατήρια. Ἡ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ὑπακοή δέν προσιδιάζει σέ ἐλεύθερους ἀνθρώπους. Ὁ Κύριος...

Ο Σταυρός ως μέσον αγιασμού και μεταμόρφωσης του κόσμου

Διά του σταυρού ο Χριστός αγίασε το σώμα του —κρίκο σύνδεσης με τον κόσμο. Απέκρουσε τους πειρασμούς που του έστελνε ο κόσμος, να γευθεί δηλαδή τις ηδονές, ικανοποιώντας υπέρμετρα τις ανάγκες του ή αποφεύγοντας τον πόνο και το θάνατο. Αν, κατά τον ίδιο τρόπο, απωθήσουμε τους πειρασμούς της αμαρτίας και υπομείνουμε καρτερικά τις οδύνες του θανάτου, η αγιότητα μπορεί να απλωθεί από το σώμα Του σε όλα τα σώματα και σε όλο τον κόσμο. Η ορθόδοξη Εκκλησία δεν λέει πως διά του σταυρού ο Χριστός εξήλθε της δημιουργίας, αλλά πως την...