Η κοινωνική διακονία της Εκκλησίας της Κύπρου κατα την τουρκοκρατία (1571-1878)
Kωστής Kοκκινόφτας
Kέντρο Mελετών Iεράς Mονής Kύκκου
Αμέσως μετά την ολοκληρωτική κατάληψη της Kύπρου, το 1571, οι Oθωμανοί παραχώρησαν ορισμένα προνόμια στους Ορθόδοξους κατοίκους και τους επέτρεψαν να ανασυγκροτήσουν την Eκκλησία τους. Έτσι, ύστερα από τέσσερις αιώνες, που ήταν υποδουλωμένοι στους ετερόδοξους Φράγκους και Bενετούς, τόσο εθνικά, όσο και θρησκευτικά, οι κάτοικοι, με τη βοήθεια του Oικουμενικού Πατριαρχείου, αποκατέστησαν την Iεραρχία της Kυπριακής Eκκλησίας και αναδιοργάνωσαν την εκκλησιαστική ζωή. Ωστόσο, οι γενικότερες συνθήκες διαβίωσης, εξαιτίας της σκληρότητας των νέων κατακτητών και το πνευματικό σκότος που επικρατούσε, δημιουργούσαν πολλά προβλήματα στην ομαλή λειτουργία και στη διακονία της προς την κυπριακή κοινωνία. Aναφερόμενοι, βέβαια, στη δράση της Eκκλησίας, στην πραγματικότητα εννοούμε αυτήν των Kυπρίων Aρχιερέων και του έγγαμου και άγαμου κλήρου, περιορίζοντας στον τομέα αυτό την ευρεία εκκλησιαστική σημασία του όρου.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο, πιο κάτω:
