3 Μαρτίου, ημέρα μνήμης του ήρωα της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου Ημέρα κατά την οποία οι Άγγλοι, περικύκλωσαν το κρησφύγετο του ήρωα της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου, όπου έριξαν χειροβομβίδα και βενζίνη, με αποτέλεσμα να καεί ζωντανός ο Σταυραετός του Μαχαιρά. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου τάφηκε την επομένη, 4 Μαρτίου, στις Κεντρικές Φυλακές, στα Φυλακισμένα Μνήματα. (περισσότερα…)
Παραθέτουμε πιο κάτω τμήμα απο την περιοδική έκδοση «Ενατενίσεις» (τεύχος 28, Ιανουάριος-Ιούνιος 2017) της Ιεράς Μητροπόλεως Κύκκου και Τηλλυρίας, το οποίο περιλαμβάνει το βιογραφικό του μακαριστού Αρχιμανδρίτη Διονύσιου Κυκκώτη, τον επικήδειο λόγο που εκφώνησε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Αγαθόνικος Κυκκώτης, καθώς και ένα κείμενο-αφιέρωμα του Δρα. Χαράλαμπου Μ. Μπούσια. (περισσότερα…)
Μετά την οριστική νίκη των Ελλήνων εναντίον των Περσών στις Πλαταιές της Βοιωτίας, οι πρώτοι, σύμφωνα και με απόφαση που πάρθηκε από τους Πανέλληνες αμέσως μετά για απελευθέρωση όλων των ελληνικών πόλεων που βρίσκονταν υπό περσικό ζυγό, πραγματοποίησαν επανειλημμένες εκστρατείες με στόχο την απελευθέρωση και της Κύπρου. (περισσότερα…)
Του Στέλιου Παπαντωνίου Η θητεία μου στην εκκλησία αγίου Κασσιανού υπήρξε δόξα τω Θεώ μακρά. Ο μακαριστός παππούς μου Στέλιος Ιωάννου Ψημολοφίτης, παπουτσής το επάγγελμα, με πήρε στα οχτώ μου χρόνια από το χέρι μια Κυριακή και με οδήγησε στο ψαλτήρι, την εποχή που ένας νέος τότε ψάλτης ήρθε στην εκκλησία μας, ο Αλέξανδρος Παπαχριστοδούλου. Η μέρα αυτή μου είναι ακόμα αξέχαστη, γιατί ήταν καθοριστική για την όλη μου πορεία και σχέση με την εκκλησία. (περισσότερα…)
Τον πατέρα Χαράλαμπο Κούρρη τον γνώρισα το 1991, όταν πρωτοξεκίνησε ο Ραδιοτηλεοπτικός Σταθμός «Ο Λόγος» της Εκκλησίας της Κύπρου. Θυμάμαι ότι το εγχείρημα αυτό από την Εκκλησία ήταν πρωτόγνωρο και τολμηρό, αλλά και λίγο αγχώδες για όλους εμάς που δουλεύαμε εκεί. Και τούτο γιατί ερχόμασταν καθημερινά σε επαφή με ανθρώπους θρησκευόμενους, θεολόγους, λαϊκούς και ιερείς οι οποίοι ήσαν πρόθυμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον σταθμό της Εκκλησίας, αλλά ελάχιστη γνώση είχαν για το ραδιοτηλεοπτικό αντικείμενο. Εξαίρεση αποτέλεσε ο πατήρ Χαράλαμπος Κούρρης, ο οποίος μας εξέπληξε σε μεγάλο βαθμό, γιατί...
Ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΝΤΗΣ ΩΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΞΟΧΗΣ Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΣΤΕΩΣ Τα ποιήματα της εξοχής του Κώστα Μόντη συνιστουν μιαν άλλη όψη, θα λέγαμε, των ποιημάτων του άστεως. Στα ποιήματα του άστεως είναι μια ποίηση που συναντάται και αναπνέει το άρωμα και την κρυμμένη μαγεία της πόλεως ή του προαστίου, με το γιασεμί, το αγιόκλημα, με εκείνους τους δρόμους της πόλης, το αυγουστιάτικο φεγγάρι, το λόφο του κυβερνείου. Όμως ο ποιητης Κώστας Μόντης συναντάται, όχι μόνο με την κλειστή πόλη, αλλά και με τον φαινομενικά ανοικτο χώρο της εξοχής....
Βιβλίο του Κωστή Κοκκινόφτα Η ζωή και το έργο του Επισκόπου Μαρεώτιδος Διονύσιου Κυκκώτη (1887-1942) Το βιβλίο αυτό του Κωστή Κοκκινόφτα, μέρος ενός αξιοζήλευτου σε όγκο και ποιότητα ερευνητικού έργου για την Κύπρο των τελευταίων αιώνων και τις άγνωστες πρωταγωνιστικές μορφές ήταν σίγουρα μια έκπληξη. Αναδεικνύει μορφές του αγώνα απελευθέρωσης του νησιού πριν το 1950 και επαναπροβάλλει μια περίοδο αντίστασης του λαού μας εντελώς άγνωστη στους νέους σύγχρονους αναγνώστες. (περισσότερα…)
Κωστή Κοκκινόφτα Κέντρο Μελετών Ιεράς Μονής Κύκκου O AΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ (1810-1821) KΥΠΡΙΑΝΟΣ Nεανικά χρόνια και ένταξη στον Mοναχισμό - Αναχώρηση για τη Μολδοβλαχία O Kυπριανός υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Αρχιεπισκόπους των χρόνων της Tουρκοκρατίας. Γεννημένος στον Στρόβολο το 1756 , εντάχθηκε σε πολύ νεαρή ηλικία στους δοκίμους της Mονής Mαχαιρά, «ἐξ αὐτῆς τῆς βαλβῖδος τοῦ βίου», όπως αναφέρει ο ίδιος σε σχετικό έγγραφο, όταν Ηγούμενος ήταν ο αραβόφωνος Ιερομόναχος Παρθένιος (1720-1766). Στη Σχολή, που λειτουργούσε τότε στη Μονή για τους δοκίμους, ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος διδάχθηκε τα πρώτα του γράμματα, πιθανότατα από...
Κωστής Κοκκινόφτας Κέντρο Μελετών Ιεράς Μονής Κύκκου ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΠΗΛΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ΦΟΙΝΙ, ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΝΑΡΙΑ Η παλαιότερη μαρτυρία, που έχουμε υπόψη για την ύπαρξη των χωριών Φοινί, Άγιος Δημήτριος και Καμινάρια, αφορά στον Άγιο Δημήτριο και ανάγεται στα μέσα του 15ου αιώνα, οπότε, σύμφωνα με τον μεσαιωνικό χρονικογράφο Φλώριο Bουστρώνιο, ο Φράγκος βασιλιάς Iάκωβος B΄ παραχώρησε, μεταξύ των ετών 1460-1473, αριθμό χωριών και τα εισοδήματά τους σε διάφορους ευγενείς. Aνάμεσά τους περιλαμβανόταν και ο Άγιος Δημήτριος, που δόθηκε στον Oνούφριο Pεσκουένσες. Tο χωριό αναφέρεται επίσης σε έγγραφο...
Παρά την παρακμή του πνεύματος που επήλθε εξαιτίας της κατάκτησης της βασιλίδος των πόλεων και άλλων λαών των Βαλκανίων από τους Οθωμανούς, η Ορθοδοξία, ταπεινή και καταφρονεμένη στη διάρκεια της αιχμαλωσίας της, καλλιέργησε το χριστιανικό βίωμα, είτε συγκροτούμενη γύρω από το κύτταρό της, την ενορία, είτε απομακρυσμένη τοπικά στα διάφορα μοναστικά της καθιδρύματα. Όμως, κατά καιρούς, διάφορες ζυμώσεις με ηγέτες ικανούς λαϊκούς ή κληρικούς επέφεραν αναστάτωση ανάμεσα στο πλήρωμά της με αποτέλεσμα το σχηματισμό ανταγωνιστικών ομάδων. (περισσότερα…)
