«Δικαιώματα», «δια του αίματος του χυθέντος»: Θυσίες και ενωτικοί πόθοι ενός αιώνα. Από τον Ιούλιο του 1821, στον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Βασίλη Μιχαηλίδη και τον Χριστόδουλο Σώζο
Σωτηρούλα Βασιλείου Δρ Ιστορίας Α.Π.Θ. «Έγραψε [ο διοικητής] στους επισκόπους του νησιού να μεταβούν στη Λευκωσία μαζί με τους κοτζαμπάσηδες. Στις 9 Ιουλίου τους υποχρέωσε να πάνε στο Σεράγιο. Αφού έδωσε εντολή να κλειστούν οι πύλες, αρχίζοντας τους αποκεφαλισμούς από τον επίσκοπο της Λάρνακας, διέταξε το ίδιο και για τους επισκόπους της Πάφου και της Κερύνειας και απαγχόνισε τον αρχιεπίσκοπο Κυπριανό. Καθημερινά δεν επεδίωκε παρά να φέρνει από όλα τα μέρη της νήσου αθώα πλάσματα, με σκοπό να χύνεται ολοένα και περισσότερο το αίμα. Μετά απ’ αυτό έφθασε στην αξεπέραστη ωμότητα να...
