Ενδιαφέροντα θέματα

25 Φεβρουαρίου 1968: δεύτερη εκλογή του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας

Στις 25 Φεβρουαρίου 1968 διεξήχθησαν οι δεύτερες προεδρικές εκλογές στην πολιτική ιστορία της ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας. Ήταν προγραμματισμένες για το 1965, αλλά αναβλήθηκαν, λόγω των διακοινοτικών ταραχών και των συνεπειών τους. Υποψήφιοι ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, τον οποίον υποστήριξαν οι αγωνιστές (Πατριωτικό Μέτωπο) και το ΑΚΕΛ, ενώ οι Ενωτικοί (ΔΕΚ) τάχθηκαν με τον ψυχίατρο Τάκη Ευδόκα. Η υποψηφιότητα του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ προτάθηκε από τον πατέρα του ήρωα Κυριάκου Μάτση, Χριστοφή Μάτση και υποστηρίχθηκε από πατέρες άλλων οκτώ πεσόντων και απαγχονισθέντων ηρώων. Την υποψηφιότητα Ευδόκα πρότεινε ο γιατρός Γλαύκος Κασουλίδης. Ο...

Ο Χαρταετός

Ήθελα φέτος να φτιάξω ένα χαρταετό. Θα μου πεις απόφαση χρειάζεται! Ναι, έχεις δίκαιο. Έτσι μιαν καλήν ημέραν μάζεψα καλάμια, σπάγκο, χαρτί και άρχισα την κατασκευή. Η αλήθεια είναι, άλλο να τον αγοράζεις κι άλλο να τον φτιάχνεις. Τέχνη κι αυτή πολύ μεγάλη. (περισσότερα…)

Ιστορική ημέρα για το Πανεπιστήμιο Αθηνών: Εκδήλωση για την ίδρυση και λειτουργία του Παραρτήματος στην Κύπρο

Η επίσημη τελετή για την ίδρυση και λειτουργία του Παραρτήματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε σήμερα, 17 Φεβρουαρίου 2026, στη Μεγάλη Αίθουσα του κεντρικού κτηρίου του Πανεπιστημίου, εγκαινιάζοντας ένα εμβληματικό, νέο κεφάλαιο στην ιστορική διαδρομή του Πανεπιστημίου Αθηνών. (περισσότερα…)

Τροφή: αιτία ρήξης ή ενότητας; Η νηστεία στην εποχή της παγκοσμιοποίησης

Σταύρος Σ. Φωτίου Ιδρυτικό Μέλος της Κυπριακής Ακαδημίας Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου 1. Η αναγκαιότητα της άσκησης. Θεογνωσία και αυτογνωσία, κοινωνικότητα και φυσική θεωρία, είναι η πρόταση ζωής που ο Χριστός κομίζει στους ανθρώπους. Κάθε άνθρωπος καλείται να υποδεχθεί την αγάπη του Θεού, να κατανοήσει τον έσωθέν του κόσμο, να θεωρήσει τον συνάνθρωπο ως αδελφό, να εκλάβει τη φύση ως τον μέγα οίκο μέσα στον οποίο φιλοξενείται η ζωή. Για την επίτευξη της υπαρξιακής αυτής στοχοθεσίας απαιτείται διαρκής προσπάθεια, πράγμα που στη θεολογική ορολογία ονομάζεται άσκηση. Τα ιερά και τίμια της ζωής, τα βαθιά υπαρξιακά βιώματα,...

Ελένη Γλύκατζη – Ahrweiler: «Με ημιπληγία κείτεται στο χάρτη η Λευκωσία»

Δρ Σωτηρούλα Βασιλείου  Απεβίωσε, στις 16 Φεβρουαρίου 2026, πλήρης ημερών και έργων, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Γεννημένη στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926, κόρη προσφύγων από τη Μικρά Ασία, η Ελένη κατόρθωσε με το έργο και τον λόγο της να κληροδοτήσει, φεύγοντας, πολύ φως. Με βαθιά παιδεία, ενάργεια και τόλμη η σπουδαία βυζαντινολόγος προσέγγιζε τον ελληνισμό ως σύνολο στον χώρο και τον χρόνο. Στον απόηχο του θανάτου της, πολλά γράφτηκαν, γράφονται και θα γραφτούν για τη ζωή και την κληρονομιά της. Η ίδια, ήταν, άλλωστε, πολυγραφότατη και η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου...

Σωτηρία καὶ τιμωρία: Ἡ εἰκαστικὴ πλευρὰ τῆς Δευτέρας Παρουσίας

Του Δημήτριου Δ. Τριανταφυλλόπουλου Από το περιοδικό "ΣΥΝΑΞΗ", τ.121     Πρώτη δημοσίευση στην ιστοσελίδα 24 Μαρτίου 2016

Απόκριες & Ενωτικοί πόθοι σε ένα σατιρικό ποίημα του Ιωάννη Περδίου (1928)

Δρ Σωτηρούλα Βασιλείου Στις 3 Μαρτίου 1928 ο δημοσιογράφος, νομικός, εκδότης, σατιρικός ποιητής και φλογερός πατριώτης Ιωάννης Περδίος (1881-1930) δημοσίευσε στη σατιρική εφημερίδα, την οποία εξέδιδε, το ΜΑΣΤΙΓΙΟΝ, το ποίημα «Μακρυά κι’ από τους Ίππους τους Δουρείους, ας γιορτάσουμε κι’ εμείς τους Παγκυπρίους». Σε αυτό, η εορτή των Αποκριών συνδυάζεται ευρηματικά με τον πόθο των Κυπρίων για απελευθέρωση από τη βρετανική «δουλεία» και ένωση με τη Μάνα Ελλάδα. Δηλαδή, ο Περδίος τονίζει πως, ούσα υπόδουλη, η Κύπρος δεν μπορεί να γιορτάσει μαζί με τους δυνάστες της τα Καρναβάλια. Η Κύπρος θα γιορτάσει...

Γιὰ τὴν παραμονὴ τῆς Πρωτοχρονιᾶς

Metropolitan Anthony Bloom Γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ἕνας νέος χρόνος πλησιάζει. Ὅταν εἴμαστε νέοι ὑποδεχόμαστε τὸν καινούριο χρόνο μὲ ἀνοιχτὲς καρδιές, νομίζοντας πὼς ὅλα θὰ μᾶς εἶναι δυνατὰ κατὰ τὴ διάρκειά του. Τὸν βλέπουμε ν’ ἁπλώνεται μπροστὰ μας σὰν μία ἀτέλειωτη πεδιάδα καλυμμένη μὲ παρθένο χιόνι, ποὺ οὔτε μιὰ πατημασιὰ δὲν ἔχει ἀκόμη σημαδέψει τὴ λευκότητά της, τὰ πάντα εἶναι δυνατά, τὰ πάντα εἶναι ἁγνὰ καὶ φωτεινά. Στὴν προχωρημένη ἡλικία περιμένουμε τὸ νέο χρόνο μὲ ἕνα εἶδος ἐσωτερικῆς ὑπομονῆς, μὲ τὴν αἴσθηση πὼς θὰ εἶναι μιὰ ἁπλὴ ἐπανάληψη τοῦ παρελθόντος ἴσως...

Ὁ χρόνος καὶ ὁ κόσμος τῆς φθορᾶς

Φωτίου Κόντογλου Ἡ πιὸ φοβερὴ καὶ ἡ πιὸ ἀνεξιχνίαστη δύναμη στὸν κόσμο εἶναι ὁ Χρόνος, ὁ Καιρός. Καλὰ-καλὰ τί εἶναι αὐτὴ ἡ δύναμη δὲν τὸ ξέρει κανένας, κι ὅσοι θελήσανε νὰ τὴν προσδιορίσουνε, μάταια πασκίσανε. Τὸ μυστήριο τοῦ Χρόνου ἀπόμεινε ἀκατανόητο, κι ἂς μᾶς φαίνεται τόσο φυσικὸς αὐτὸς ὁ Χρόνος. (περισσότερα…)

Γιά τή λογοτεχνία τῶν Χριστουγέννων

Νίκου Ὀρφανίδη Φιλολόγου – Λογοτέχνη Καθώς προσεγγίζουμε τά Χριστούγεννα, μέσα ἀπό ἐκείνη τή λογοτεχνία πού τά συνοδεύει, ἔχουμε ὁλοένα καί περισσότερο τήν αἴσθηση πώς ἐκεῖνο πού προβάλλει εἶναι ἡ ἀνάδειξη τῆς θαλπωρῆς. Ἔχουμε τήν ἀναζήτηση τῆς γαλήνης τῆς ψυχῆς. Τήν εἴσοδο στόν τόπο τῆς εὐσπλαχνίας. Στόν τόπο τῆς καλοσύνης καί τῆς ἀγάπης καί τῆς στοργῆς. Στόν τόπο τοῦ φωτός. Αὐτό ζητοῦμε μέσα στούς αἰῶνες. Ἔτσι καί ἡ ἐκκλησιαστική σύναξη τῶν ἀνθρώπων ἀναδεικνύει τήν Ἐκκλησία ὡς καταφύγιο καί σκέπη καί τόπο ἀνάπαυσης ὅλων τῶν ναυαγισμένων καί σπαρασσομένων ἀπό τά δεινά καί τά πάθη...